Een rollercoaster aan woorden, emoties.. Wanneer ben je de 'echte' moeder?

Kort nadat ik me ingeschreven had voor de blogtour voor ‘Sterrenkind’, kwam ook de blogtour voorbij van ‘Echte moeders’ en doordat ik zelf mama van drie kindjes ben, sprak de titel me al direct aan. Na het lezen van de korte inhoud, was ik direct verkocht.

De cover springt direct in het oog en als je het verhaal gelezen hebt, dan begrijp je deze volledig, dus heel mooi gedaan. Ik vind het altijd fijn om elementen terug te vinden in de cover, ook al zijn het maar kleine hints, die verwijzen naar het verhaal.

Yvet heeft een heel aangename schrijfstijl en je stapt direct me in het leven van Kate en Anna, ze voelen zo vertrouwd aan. Ze weet de emoties zo mooi te brengen, zowel de mooie, euforische emotie als de moeilijke en pijnlijke momenten die Kate en Anna meemaken. Ik leefde zo hard mee, dat ik zowel een traantje heb gelaten van het huilen als van het lachen.

Toen ze het hele traject hebben doorlopen, wat al een hele rollercoaster was, wordt er ineens verder gespoeld naar vijf jaar later en val je van de ene verbazing in de andere. Ze weet de lezer geboeid te houden om net dat slipje van de sluier op te lichten om dan een aantal hoofdstukken verder er pas op in te gaan. Zo blijf je snel doorlezen en voor je het weet is het verhaal gedaan… zucht Ik was nog niet klaar met het verhaal, het mocht nog even verder duren. Of is dit misschien stof voor een vervolg? Vanuit een ander perspectief verteld? Maar hier wil ik nog niet te veel over kwijt, want dan spoil ik al een beetje te veel….

Dankjewel voor deze rollercoaster aan woorden, emoties,… Enorm van genoten @yvetweiland. Dankjewel voor de deelname aan de blogtour en het recensie-exemplaar @godijnpublishing.