Leuk maar ongeloofwaardig

Aan het eind van de 15de eeuw wordt de portretkunstenaar Nicolas des Innocents gevraagd voor een grote opdracht bij de edelman Jean Le Viste. Hij wil 6 wandtapijten hebben om zijn statusverhoging aan het hof te vieren. De kunstenaar maakt op verzoek van madame Le Viste een gewaagd ontwerp.
Wanneer Nicolas des Innocents kennis maakt met Claude Le Viste, dochter des huizes, wordt het ingewikkeld wanneer zij gevoelens hebben voor elkaar.
Nicolas wordt naar Brussel gezonden met zijn ontwerp om het daar te laten weven door de gerennomeerde Georges de la Chapelle. Die stelt echter de aanwezigheid van de kunstenaar niet op prijs en is opgelucht als die na enkele weken weer naar Parijs vertrekt.
Claude Le Viste kan Nicolas des Innocents niet uit haar hoofd zetten en wordt gestraft door haar moeder. Claude moet een jaar in het klooster verblijven tot de tijd voor haar verloving met edelman Geoffroy de Balzac.
Nicolas reist weer naar Brussel want door tijdsgebrek en de arbeidsintensieve details lijken de tapijten niet af te raken.

Ik vond het een leuk verhaal om te lezen, wel zijn de personages heel ongeloofwaardig. Zeker de hoofpersonnages zijn wel heel erg moderne middeleeuwers.
Het verhaal wordt steeds vertelt door een ander personnage in het boek, dat is een leuk aspect.

Zoals Chevaliers andere roman,het meisje met de parel, gaat het boek over een bestaand kunstwerk. In dit boek een serie van 6 tapijten. Deze wandtapijten zijn meesterwerken uit de late middeleeuwen met de naam La dame à la licorne (De dame met de eenhoorn), dat te bezichtigen is in het parijse musée de Cluny.
Het is altijd lovenswaardig als een schrijver interesse kan opwekken voor een kunstwerk of kunstvorm, en dat doet Chevalier echt.

Leuk boek om te lezen, interessant om weer iets bij te leren, alleen jammer van de onrealistische hoofdpersonages.