Voor de true crime liefhebber

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.

Ik lees ontzettend graag waargebeurde verhalen en als het dan ook nog over een undercoveragent gaat die in een drugskartel infiltreert dan gaat mijn hart sneller kloppen en kan ik niet wachten om dit boek te gaan lezen. Dus je kan je voorstellen hoe blij ik was toen dit boek eindelijk aan de beurt was. Als je in het boek begint, vind je vooraan een lijst van twee pagina’s met namen en een beknopte beschrijving wie ze zijn en wat ze voor rol hebben. Dat schrikte me wel even af. Ik vraag me dan altijd af, is het boek zo ingewikkeld dat ik deze lijst nodig heb onder het lezen? Ik heb de lijst vluchtig bekeken, maar besloot daarna gewoon aan het boek te beginnen en te zien of ik deze lijst nodig zou hebben. En ik merkte dat ik deze lijst niet echt nodig had. Het verhaal was erg goed te volgen en het was makkelijk uit elkaar te houden wie wie was.

De personages worden erg duidelijk neergezet door Mazur en je kunt je een goed beeld schetsen van de undercoverzaak waar hij aan werkt en in welke bochten hij zich soms moet wringen. Hij raakt steeds dieper geïnfiltreerd in het Calikartel en krijgt iedere keer weer toegang tot grotere spelers in de witwasmarkt. Het wordt een langdurige operatie die steeds gevaarlijker wordt, vooral als blijkt dat enkele grote spelers inside informatie van de DEA hebben en dus weten dat Bob Baldasare, de undercovernaam van Mazur, een DEA-agent is. Hierdoor wordt het vertrouwen in hem steeds kleiner en haken sommige spelers weer af, waardoor deze hem uit de vingers dreigen te glippen.

Je leest in dit boek hoe zo’n gigantische undercoveroperatie in zijn werk gaat. Hoe het witwassen in zijn werk gaat en wat hier allemaal voor nodig is. Maar je leest ook hoe Mazur steeds in twee rollen zit. Hoe hij aan de ene kant altijd Mazur de DEA-agent blijft, maar aan de andere kant ook een overtuigende crimineel moet spelen. Ook wat dit met zijn gevoel doet en wat hij nodig heeft om deze twee werelden naast elkaar te laten bestaan. Zo gaat Mazur hardlopen om zijn hoofd op orde te houden en het gemis van zijn gezin een plek te kunnen geven. Ik had het zelf wel boeiend gevonden als er ook meer over zijn echte thuissituatie geschreven was. Er wordt wel kort aangestipt dat hij zijn vrouw en zoontje mist, en dat zijn vrouw liever heeft dat hij stopt met het undercover werk, omdat ze altijd in angst zit, echter komt dit maar heel kort aan bod, terwijl ik me kan voorstellen dat dit in het gezin een hele grote rol speelt. Zijn vrouw zal hun zoontje gedurende de undercover van Mazur veelal alleen opvoeden, aangezien Mazur vaak weg is naar het buitenland.

Het is een verhaal wat leest als een spannende thriller, maar dan daalt het besef in dat het waargebeurd is. Dit zorgt ervoor dat het nog eens extra binnenkomt. Het laat duidelijk zien wat voor gevaar deze undercoveragenten lopen om de misdaad te bestrijden. Ik kan me voorstellen dat je dit niet te lang en vaak kunt doen, om ook de kans op herkenning te voorkomen, maar waarschijnlijk is het ook een soort adrenaline-kick als je uiteindelijk al die criminelen op kunt pakken doordat jij undercover gegaan bent. Ik kan dit boek alleen maar aanraden om te lezen, als je, net als mij, van dit soort verhalen houdt.