Iedereen verdient een tweede kans

Ik las ‘Drie jaar cel en TBS’ van Jorge Chito & Marcella Kleine. Dit is het verhaal van Jorge. Hij is als jong kind door zijn biologische moeder verlaten en via adoptie in Nederland terecht gekomen. Doordat hij niet heeft kunnen verwerken dat hij verlaten is, krijgt hij problemen. Zijn adoptiegezin heeft heel wat te stellen met hem en op een bepaald moment is hij niet meer te handhaven en trekken zijn adoptieouders de handen van hem af. Jorge leert het uitgaansleven kennen inclusief drank en drugs. Op een dag pleegt hij een ernstig delict waarvoor hij in de gevangenis terecht komt en de TBS maatregel op gelegd krijgt.

Dit boek geeft een duidelijk inkijkje in het leven van Jorge en hoe hij langzaam steeds verder afglijdt. Als hij tbs opgelegd krijgt verzet hij zich hier in eerste instantie tegen maar op een bepaald moment begint hij dingen in te zien. Deze verandering wordt mooi omschreven en je merkt tijdens het lezen dat Jorge spijt heeft van bepaalde zaken en ook bereidt is om diep te gaan om zijn leven weer op de rit te krijgen. Het heeft zoals hij zelf ook zegt lang geduurd voordat hij tot inkeer kwam maar vanaf dat moment heeft hij zijn tweede kans gegrepen en ten volle benut. Tijdens dit proces leef je echt mee met Jorge en hoop je gewoon dat zijn toekomst rooskleuriger uitziet. Het is een verhaal wat je in zijn greep houdt en maakt nog eens extra duidelijk dat het inleven in iemand anders vooral ook in therapie erg belangrijk is. Jorge heeft zijn leven met succes omgegooid en ondanks dat hij altijd met zijn verleden een misdaad moet leven, durft hij ook weer voorzichtig gelukkig te zijn. Ik hoop dat hij het ingeslagen pad verder is bewandelt en zijn toekomst er nog steeds rooskleurig uitziet. Je voelt tijdens het lezen de pijn die Jorge heeft maar die hij geen plekje weet te geven. Het is een eerlijk boek zonder veel opsmuk. Jorge is eerlijk over zijn fouten en hierdoor komt het verhaal echt binnen. Als je van non-fictie houdt is dit een verhaal wat je moet lezen.