Weer een andere knap uitgewerkte trope

Ameland gaat over Nienke en Rens. Rens heeft spontaan van zijn oma een huisje op Ameland gekocht: een bouwval. Nienke en hij gaan dit in de zomer verbouwen. Nienke is nogal sceptisch, want Rens leert alles van YouTube video’s. Hij is ook nog eens heel impulsief. Nienke is daarentegen bedachtzaam en veel serieuzer en gestructureerder. In de afgelopen tijd zijn ze elkaar in hun relatie een beetje kwijtgeraakt. Legt deze klus druk op hun wankele relatie of vinden ze elkaar juist terug?

Susan Muskee heeft met dit verhaal weer een heel andere trope laten zien. Het grappige is dat je je zowel in Nienke als in Rens kunt inleven en de dingen die zij graag uit het huisje en uit het leven willen halen. Dit zorgt voor hilarische situaties. Susan omschrijft het huisje heel duidelijk en grappig waardoor je direct het huis van je oude oma voor je ziet.

Er was één stukje wat ik iets minder geloofwaardig vond, omdat het iets te snel werd verteld.
Het huisje is op een bepaald moment ‘opeens’ af. Wat mij betreft hadden hier ook nog wat tegenslagen in mogen zitten of had dit wat uitgebreider beschreven kunnen worden. Aan het einde komt de oma van Rens (Bep uit het boek Vlieland) nog kijken en dan beslist ze dat er nog iets veranderd moet worden. Dit is voor het verhaal relevant, maar als ik Nienke was, had ik op dat moment echt ontploft en was ik weggegaan.

Ook in dit boek komen Cor en Marie weer voorbij. Op Ameland is er een grotere rol voor Cor weggelegd. Ze kennen elkaar bij een cursus over hoe je een huisje op Ameland koopt. Nienke komt Cor tegen op het strand en Cor geeft haar hernieuwde inzichten in haar relatie. Dit vond ik erg mooi.