Wat een saai gezaag...

Wat een saai gezaag... Moet dit een thriller voorstellen?
Ik kan het eigenlijk heel kort houden, dit boek was een marteling.
De enige reden dat ik het volhield was om te checken of mijn voorspelling over het plot zou kloppen... Guess what... Ja hoor, voorspelbaarheid troef.

"Oh my God... Wat heb ik toch een zwaar leven, met die baby die altijd huilt, terwijl andere baby's dat helemaal niet doen... Wat een zwaar leven heb ik toch, als alleenstaande moeder..."

Yep, we get it! Je hebt het niet makkelijk. No need om dat op elke f*cking bladzijde te herhalen, kind!

Ergerlijk, echt ergerlijk. In plaats van de (tergend trage en ontzettend voorspelbare) verhaallijn te volgen zit je gewoon te wachten tot het hoofdpersonage alweer gaat zeuren over haar zware leven. Echt, zo zwaar dat je er blijkbaar een heel boek mee kan vol lullen.

Ik las dit boek zo'n 2 weken geleden, and honestly, ik herinner me nog bitter weinig van het verhaal zelf. Zeer vergetenswaardig dit.

Conclusie
mijn oordeel: ⭐️⭐️

Lees dit boek vooral als je denkt dat JIJ het al zwaar hebt in het leven, you're in for a surprise. Oh ja, een huilbaby helpt ook.