Dweilen met de kraan open

Het boek is te beschouwen als een naslagwerk waar door talloze auteurs vele artikelen zijn geschreven die in meer of mindere mate te maken hebben met het vernietigen van de huidige leefomgeving op planeet aarde. Ik zeg bewust "huidig" want het is inmiddels 5 over 12 en dat betekent eenvoudigweg dat er een einde gaat komen aan de biosfeer waar de mensheid vele eeuwen vertrouwd mee is geraakt.
Ik begrijp de wanhoop en de frustratie van veel klimaatactivisten, maar de realiteit is dat er geen oplossingen zijn. Het valt me op dat er vaak gesproken wordt over een haalbare toekomst voor de komende generaties. Ik heb in dit boek echter geen enkele bladzijde kunnen vinden waar het fundamentele probleem, namelijk de planetaire overbevolking, aan de orde wordt gesteld. Je kunt natuurlijk zeggen dat het toch onhaalbaar is om de wereldbevolking terug te brengen van 8 miljard naar 2 of 2,5 miljard, dus waarom zou je daar over schrijven. Maar dat geldt eveneens voor alle politieke, economische en sociale beslissingen die genomen moeten worden en ook onhaalbaar blijken te zijn.
Een ecologisch evenwichtige planeet, waarbij een ieder een vergelijkbaar welvaartsniveau als een Nederlander heeft bereikt, kan alleen met minder dan 2 miljard planeetbewoners.
Dat het fundamentele probleem van de zich als een plaag uitdijende wereldbevolking niet wordt behandeld, voel ik als een zware tegenvaller voor dit boek.
Dat zelfs kernenergie bijdraagt aan de opwarming van de planeet, omdat het materie omzet in warmte, wordt ook niet genoemd.
Het positieve van het boek is wel dat het geen sprookjes vertelt en geen niet-bestaande pseudo-oplossingen aandraagt.

Kortom: een mooi naslagwerk met een realistische grondslag maar het blijft schreeuwen in de woestijn.