Zoektocht naar identiteit

Naschokken is het debuut van Nadia Owusu. Zij is een Amerikaanse schrijver met een Armeens-Amerikaanse moeder en een Ghanese vader. In Naschokken vertelt ze haar persoonlijke verhaal aan de hand van herinneringen vanaf haar vroegste jeugd.

Nadia is geboren in Tanzania. De moeder van Nadia verlaat het gezin met twee jonge kinderen en vertrekt naar Amerika, waar zij met haar nieuwe partner weer een gezin sticht. Nadia en haar zusje Yasmeen blijven achter bij hun vader. Deze werkt bij de VN en reist de hele wereld over. Hij brengt zijn dochters daarom onder bij zijn zus in Engeland. Als vader een nieuwe partner heeft, gaan de zusjes bij hen in Rome wonen en krijgen ze er een halfbroertje bij. Later wonen ze in Oeganda, Ethiopië, op een kostschool in Engeland en weer in Rome. Als haar vader overlijdt blijven de kinderen bij hun stiefmoeder wonen. Op haar 18e gaat Nadia in Amerika studeren en is ze op zichzelf aangewezen.

Door het vele verhuizen en haar gemengde afkomst voelt Nadia zich nergens thuis en zoekt ze naar haar identiteit. Ze worstelt ermee dat haar moeder haar op jonge leeftijd in de steek heeft gelaten en bovendien de kinderen niet wilde hebben na het overlijden van hun vader. Deze afwijzing heeft grote invloed op haar leven en de relatie met haar moeder. Nadia koestert een ideaalbeeld van haar vader, die goed voor zijn kinderen heeft gezorgd en ze gestimuleerd heeft om zich te ontwikkelen. Met zijn dood verliest ze haar enige houvast in haar instabiele jeugd. Ze heeft conflicten met haar stiefmoeder en geen contact met haar eigen moeder. Ze voelt zich afgewezen en onthecht, waardoor ze getraumatiseerd is. Dit leidt jaren later uiteindelijk tot een depressie. Als zij zich in haar blauwe schommelstoel afsluit van de wereld, beseft ze dat het tijd is om het verleden onder ogen te zien.

Haar verhaal is niet chronologisch opgebouwd, maar springt van herinnering naar herinnering, afgewisseld met de periode dat zij op het dieptepunt van haar inzinking is. Ze observeert zowel zichzelf als haar familieleden met scherpe blik en spaart zichzelf zeker niet. Haar trauma en de oorzaken hiervan worden laag voor laag afgepeld tot de kernvraag: wie ben ik en waar hoor ik thuis. Dit gebeurt op een heel natuurlijke manier en in een ongedwongen schrijfstijl, waardoor de lezer makkelijk wordt meegenomen in haar verhaal. Haar persoonlijke geschiedenis wordt aangevuld met aspecten uit de wereldgeschiedenis, zoals kolonialisme en genocide.

Als een metafoor voor haar leven gebruikt ze een aardbeving. Verschillende termen die hiermee te maken hebben komen terug in de opbouw. Ook is de titel Naschokken hieraan ontleend.
Het belangrijkste thema in dit boek is identiteit. Ook familie, afkomst, racisme, verlies, eenzaamheid en depressie zijn thema’s die een grote rol spelen. De thema’s zijn vervlochten in het verhaal en keren herhaaldelijk terug.

Naschokken is een eerlijk geschreven verhaal over een zoektocht naar identiteit aan de hand van een veelbewogen leven. Het is een indrukwekkend debuut wat nog lang tot nadenken stemt.