Lezersrecensie
Zanzibar als decor voor een bewogen leven
In De roep van een ver eiland neemt Sarah Lark de lezer mee naar Zanzibar in 1852. Slavernij is er nog volop aanwezig, het land wordt bestuurd door een sultan en het islamitische geloof bepaalt het dagelijkse leven.
Tegen deze achtergrond reist de Engelse Eve naar Zanzibar. Ze werkt als lerares aan een blindenschool en wordt door de sultan uitgenodigd om zijn blinde dochter Nunu onderwijs te geven. Vol verwachtingen en klaar voor het avontuur stapt Eve op de boot naar een onbekende bestemming.
Eenmaal aangekomen moet ze sterk wennen aan de cultuurverschillen en vooral aan de vanzelfsprekendheid waarmee slavernij wordt aanvaard. Toch zet Eve zich volledig in voor haar taak. Ze weet de wispelturige Nunu te begeleiden tot een zelfbewuste jonge vrouw. Wanneer de sultan overlijdt, wordt Nunu volwassen verklaard en verhuist het gezelschap naar een van de plantages die zij erft. Samen met haar trekken ook Eve, haar metgezellin Fanny en de slaaf Mozes naar de plantage. Ook Ethan, een Britse kolonist met wie Eve een goede band heeft, sluit zich bij hen aan.
Aanvankelijk verloopt het leven daar rustig. Nunu ontwikkelt een uitzonderlijk talent voor geuren en creëert de mooiste parfums, terwijl het dagelijks leven zijn vaste ritme volgt. Maar die rust blijkt fragiel. Gaandeweg keert Nunu’s onvoorspelbare karakter terug en slaat de sfeer om.
De roep van een ver eiland is een meeslepend verhaal over liefde, slavernij, geweld en lotsbestemming. Het boek beslaat een periode van ongeveer twintig jaar en volgt de personages doorheen verschillende levensfases. Per tijdsdeel verschuift het perspectief, zonder dat de andere personages uit beeld verdwijnen.
Sarah Lark weet het Zanzibar van toen levendig neer te zetten. De omgangsvormen, de maatschappelijke verhoudingen en de realiteit van slavernij worden uitvoerig en geloofwaardig beschreven. Het is een verhaal dat je meeneemt naar een andere tijd, je laat meeleven met de personages en je weet te raken. Een warme, historische roman die blijft hangen.
Tegen deze achtergrond reist de Engelse Eve naar Zanzibar. Ze werkt als lerares aan een blindenschool en wordt door de sultan uitgenodigd om zijn blinde dochter Nunu onderwijs te geven. Vol verwachtingen en klaar voor het avontuur stapt Eve op de boot naar een onbekende bestemming.
Eenmaal aangekomen moet ze sterk wennen aan de cultuurverschillen en vooral aan de vanzelfsprekendheid waarmee slavernij wordt aanvaard. Toch zet Eve zich volledig in voor haar taak. Ze weet de wispelturige Nunu te begeleiden tot een zelfbewuste jonge vrouw. Wanneer de sultan overlijdt, wordt Nunu volwassen verklaard en verhuist het gezelschap naar een van de plantages die zij erft. Samen met haar trekken ook Eve, haar metgezellin Fanny en de slaaf Mozes naar de plantage. Ook Ethan, een Britse kolonist met wie Eve een goede band heeft, sluit zich bij hen aan.
Aanvankelijk verloopt het leven daar rustig. Nunu ontwikkelt een uitzonderlijk talent voor geuren en creëert de mooiste parfums, terwijl het dagelijks leven zijn vaste ritme volgt. Maar die rust blijkt fragiel. Gaandeweg keert Nunu’s onvoorspelbare karakter terug en slaat de sfeer om.
De roep van een ver eiland is een meeslepend verhaal over liefde, slavernij, geweld en lotsbestemming. Het boek beslaat een periode van ongeveer twintig jaar en volgt de personages doorheen verschillende levensfases. Per tijdsdeel verschuift het perspectief, zonder dat de andere personages uit beeld verdwijnen.
Sarah Lark weet het Zanzibar van toen levendig neer te zetten. De omgangsvormen, de maatschappelijke verhoudingen en de realiteit van slavernij worden uitvoerig en geloofwaardig beschreven. Het is een verhaal dat je meeneemt naar een andere tijd, je laat meeleven met de personages en je weet te raken. Een warme, historische roman die blijft hangen.
1
Reageer op deze recensie
Meer recensies van Alies_leest
Gesponsord
De ijzersterke nieuwe roman van de auteur van de moderne klassieker De overlevenden! Schrijf je nu in voor de Hebban Leesclub.
