R. S. E. Gommer- De laatste dochter

Gommer heeft een hele vlotte en beeldende schrijfwijze. Hierdoor zit je meteen lekker in het verhaal. De omgeving zie je zo voor je en is erg goed uitgewerkt. Het verhaal wordt voor het grootste deel vanuit Alex vertelt, richting het einde krijgen we een paar hoofdstukken vanuit Jack. Een jongen die ze leert kennen tijdens haar reis naar het laboratorium.
Alex leren we hierdoor goed kennen. Haar angst en twijfels zijn goed voelbaar en heel begrijpelijk. Als enige vrouw in een grote groep mannen, telkens de angst dat je ontdekt wordt en dan wel kunt raden wat er te wachten staat.
Gelukkig heeft ze haar vader die haar overal bij steunt en helpt. Wanneer Alex hun huis moet ontvluchten en op zoek gaat naar Ben en zijn mannen, gaat hij helaas niet mee. Hij blijft achter in het dorp om daar de mannen te helpen het dorp te beschermen tegen Buitenmuurders.
Hoewel Ben eerst een grote steun voor Alex was, veranderd dit gedurende het verhaal. Door een mede man waar ze mee reizen komen er leugens in het spel dat de band tussen Ben en Alex veranderd. Ze moet alweer vluchten. Later, wanneer ze hem weer tegenkomt, is hij een totaal ander persoon geworden.

Dan ontmoet ze Jack tijdens de reis. Hoewel ze eerst natuurlijk bang is, leert ze hem steeds beter kennen en uiteindelijk heeft ze veel steun aan hem.
De reis naar het laboratorium vraagt veel van Alex en ze heeft dingen gezien die je niemand gunt. Hoe dan ook blijft ze sterk. Ook leert ze nog een man kennen die weet dat ze een vrouw is, maar niets onderneemt. Hetzelfde geldt voor Jack. Hierdoor krijgt ze toch een beetje vertrouwen terug, maar het volgende moment zijn er weer mannen die het tegendeel bewijzen.
Er gebeurt ontzettend veel in het verhaal waardoor je aandacht erbij blijft.
Het einde vond ik erg verrassend en toen eenmaal alles op zijn plek viel, was ik toch wel erg geschokt. Ik had het totaal niet verwacht, maar het is erg knap uitgewerkt.
Het verhaal eindigt wel open en ik kan niet wachten tot het tweede deel klaar is!