Een historische roman die je doet nadenken over een figuur die je dacht te kennen.

Ik mocht het boek van Catharina Botermans ' De zoon van Machiavelli' lezen voor de leesclub van de Boekenreizigers. Machiavelli, een naam die klinkt als een klok voor wie geïnteresseerd is in de geschiedenis van Italië, in politiek en/of filosofie. Een fijne man was hij niet, Machiavelli, zijn principes waren erg pragmatisch. Hoe staat het dan met zijn zoon? En zijn dochter? Zoals wel vaker gaan de kinderen lijnrecht in tegen de principes van de ouders. Die zijn verouderd, kloppen niet, lijken nergens naar... Kinkt bekend? inderdaad, er is niets nieuws onder de zon, ook de kinderen van een paar honderd jaar geleden zetten zich af tegen de ideeën van de ouders. Het doet de wereld draaien.
Niccolò, de vader, wil de touwtjes strak in handen houden en alles naar zijn hand zetten. En zijn zoon? Bernardo volgt hem aanvankelijk wel. Erg plichtsbewust wil hij in zijn vaders voetstappen treden. Maar als de vader verbannen wordt uit de Republiek gaat Bernardo voor zijn eigen droom, het opnieuw bewerken van de boerderij, het landgoed.
Hij heeft niet helemaal door dat vader allang begrepen heeft dat zoonlief niet zijn opvolger zal worden, ook al zet hij daartoe alle middelen in. De dochter speelt de troefkaart van de religie uit. Van alle troefkaarten kiest ze deze! Religie, die door vader verguisd wordt, niet helemaal onbegrijpelijk, maar toch. Ze speelt haar eigen spelletje al duurt het even eer dat duidelijk wordt.
De auteur wilde geen biografie schrijven van Niccolò, daar bestaan al heel goede boeken over, maar haar invalshoek was die van de invloed van de vader op zijn kinderen. Het is een mooi idee, en fictief want we weten erg weinig van de zoon, Bernardo en de dochter Primavera, die in werkelijkheid anders heette, bereikt de volwassen leeftijd niet. Het verhaal is dus fictie, maar gebaseerd op de inzichten van de stamvader.
Heel vlot leesbaar geschreven, een fijn historische verhaal dat je ook dingen bijbrengt. Vooral de manier waarop de auteur laat zien hoe de invloed van vader wel degelijk doorwerkt in het leven en de relaties van de kinderen, ook al hebben die dat niet meteen door, vond ik erg mooi gedaan. Absolute aanrader!