New age-achtig ...

Voor de leesclub van De Boekenreizigers lazen we ‘Duik in het heden’ van Rina stam. Dit is het tweede deel van een trilogie. In het eerste deel maakten we al kennis met Flora, die op zoek was naar de essentie van het leven, naar inzichten en begrip over haar eigen leven. Ze deed dat via reïncarnatiesessies. Je gelooft erin of niet natuurlijk, dat is eenieders vrije keuze; ik sta er in ieder geval niet wegerachtig tegenover ook al jaagt het me wel een beetje angst aan. Regressietherapie vind ik makkelijker te ‘handelen’. Via mijn Indiase schoonzus weet ik wel iéts over reïncarnatie en weet ik ook dat het niet alleen zweverige types zijn die daar rotsvast in geloven.
IN dit tweede deel, ‘Duik in het heden’ leren we Flora beter kennen. ?a haar scheiding vraagt ze zich toch echt af waarom een lange hechte relatie maar niet lijkt te willen lukken. Is het iets uit haar verleden? Typisch vond ik wel dat er niet eerst even nadenkt of zij niet gewoon ook iets fout doet? In het NU. En telkens stelt ze vast dat de situatie niet ideaal was. Euh… nee, dat is zo’n vervelend iets met situaties, die zijn meestal niet ideaal.

Je kunt de gedachtegang van Flora goed volgen, maar om nu te beweren dat dit een spirituele gedachtegang is, is er voor mij toch ver over. Sommige dingen komen ons bekend voor, andere niet, maar dat is natuurlijk voor iedereen zo. Leefde ik met Flora mee? Nee, niet echt. Ik vond haar een beetje een new age type dat denkt de spiritualiteit te hebben uitgevonden. Ging ik hierdoor nadenken over het spirituele in mijn eigen leven? Met alle respect, daar heb ik deze would-be spiritualiteit niet voor nodig. Ieder zijn ding natuurlijk, maar zeggen dat Flora een spiritueel iemand is, klopt aar mijn gevoelen niet. Ze gelooft, ze hecht waarde aan het ontastbare, dat wel, maar dat is maar de eerste stap.
Dus nee, helaas, dit tweede deel wist me zeker niet meer te overtuigen dan deel 1 van die trilogie. Jammer, want haar boek over de dementie van haar moeder vond ik heel erg sterk.