Prachtige familiekroniek

Perzik bloesem lente van Melissa Fu is een epos. De kracht waarmee het verleden op het leven inbeukt is via een zoektocht naar geborgenheid in het heden verbonden met de hoop op een mooie toekomst. Dit alles gezien door de ogen en vanuit de cultuur van een Chinees gezin.

China, 1938. Japan is het land binnengevallen en net als ontelbare anderen slaat ook Meilin, een jonge vrouw, op de vlucht met haar zoontje van vier, Renshu. Ze kunnen maar heel weinig meenemen en het belangrijkste voor hen is handbeschilderde rol waarop fabels zijn afgebeeld. Als ze naar die rol kijken, vinden ze rust en troost. Op hun tocht gaan Meilin en Renshu dwars door China, een barre tocht, tot ze uiteindelijk een plek vinden die ze de hunne kunnen noemen.

Vele jaren later woont Dao, zoals Renshu zich ondertussen noemt, in de Verenigde Staten, maar zijn dochter Lily wil meer weten over haar roots. Koppig weigert Dao iets te vertellen over zijn jeugd, waardoor Lily des te hardnekkiger blijft zoeken. Dao wil in het land van hoop en glorie zijn gezin beschermen en een goed leven bieden, maar lijkt niet te begrijpen dat dat lastig wordt als zijn verleden hem blijft achtervolgen. Hij lijkt niet te beseffen dat zijn roots altijd deel van hem zullen blijven, waar hij ook woont.

Perzik bloesem lente verhaalt een stukje moderne Chinese geschiedenis die velen van ons toch maar van heel verre kennen. Door dat vanuit het standpunt van een familie te vertellen wordt het allemaal heel reëel. Je probeert je voor te stellen hoe het moet zijn om totaal ontworteld een nieuw leven te moeten opbouwen. De titel verwijst naar een fenomeen dat vaak voorkomt in de Chinese literatuur, de perzikbloesems. Zij beloven heerlijk zoete vruchten en een prachtige lente. Ze zijn een teken van hoop;

De auteur liet zich inspireren door de achtergrond van haar Chinese vader die in 1938 China ontvluchtte en in de VS terechtkwam.

De auteur heeft een zeer beeldende, filmische stijl. Je waant je echt in China. Gevoelens van onbehagen en verdriet zijn altijd aanwezig, ook, en misschien nog wel meer wanneer Dao in de VS is. The land of dreams. Maar nachtmerries zijn ook dromen. En toch is het niet allemaal doemnis, kommer en kwel. Er is hoop, hoop die mensen toch weer verder laat gaan, ook als ze uit heel moeilijke situaties komen;
De Chinese cultuur wordt prachtig beschreven, vooral dan ook de manier waarop mensen de cultuur beleven als ze niet langer in het moederland leven.
Een topprestatie voor een debuterend auteur! Graag wil ik hier ook de vertaalster Ireen Niessen toch even in de bloemetjes zetten. Een bijzondere knappe prestatie. De titel verwijst naar een fenomeen dat vaak voorkomt in de Chinese literatuur, de perzikbloesems. Zij beloven heerlijk zoete vruchten en een prachtige lente.