Een prachtige roman, een zoektocht naar identiteit.

Waarom het boek Samuels dochter van Ingrid Weinberger niet meer aandacht kreeg in de pers begrijp ik eigenlijk niet goed. Ingrid wordt geboren in een zeer traditioneel katholiek gezin. Tenminste, dat dénkt zé. Ze is het nakomertje, jaar jongste zus is dertien jaar ouder dan zij, haar oudste negentien jaar. Uiteindelijk beseft Ingrid dat ze ànders is dan haar klasgenootjes en dat dat alles te maken heeft met haar papa. Samuel. Niet alleen is die vel ouder dan zijn echtgenote, hij wordt ook omgeven door een waas van geheimzinnigheid. Veel dingen blijven onuitgesproken. Heel langzaam dringt het tot haar door dat haar vader niet Stefan heet maar Samuel en dat hij een extreem zwaar oorlogsverleden meesleurt. Als kind al moet ze films bekijken over Dachau, Auschwitz en dergelijke vreselijke plekken. Vader is ook streng maar rechtvaardig en al was dat in die tijd in vele katholieke Vlaamse gezinnen het geval, Ingrid voelt dat er bij haar toch iets ànders is. Pas als haar ouders al jaren overleden zijn gaat ze op zoek, naar haar wortels, haar identiteit, naar wie ze is. Dat is een vaak heel pijnlijke zoektocht waar ze ook dingen te weten komt die ze misschien liever niet had geweten en andere dingen die ze zo graag wil weten niet meer kan achterhalen omdat ze verdwenen zijn in de nevelen van de tijd. Wat ze te weten komt tart werkelijk àlle verbeelding en alleen daardoor verdient dit boek veel lezers.... Het is absoluut de moeite. Zeker een aanrader.