Levensdraden

Het boek heeft een interessante omslag wat een gedeelte voorstelt van het wereldberoemde wandkleed van Bayeux De schrijfster is een Schotse, textielkunstenares en –curator
Clare Hunter , met een fascinatie voor historische naaldkunstwerken, bezoekt een tentoonstelling waar het tapijt te bezichtigen is en neemt je mee via een beschrijving ervan en een reis door de tijd,en geschiedkundige gebeurtenissen, vormgegeven met naald en draad.
Het begin :Je neemt een draad, maakt een knoop aan het ene eind en steekt het andere eind door het oog van een naald. Je neemt een stuk stof en duwt de naald er aan de ene kant in en trekt hem door de andere kant weer omhoog, tot je een knoop hebt. Meer is het niet : draad, naald , stof en de patronen die de draad vormt. Dat is naaien
Het boek is opgebouwd via een reeks aan geschiedkundige feiten over de kunst van het borduren. Bijvoorbeeld over
borduurwerken gemaakt door Mary Queen of Scots , die tijdens haar gevangenschap geheime boodschappen via haar borduurwerk naar buiten smokkelde.
De hoofdstukken over een wereldgeschiedenis door het oog van de naald, zoals de ondertitel luidt, worden afgewisseld door ontroerende verhalen over o.a bordurende mannen in het Leverndale Hospital Glasgow en vrouwelijke krijgsgevangenen in Singapore. Ontroerend vond ik ook het verhaal van de rok van het leven gebaseerd op een klein handgemaakte patchwork sjaal,die Mies onder haar wasgoed vond toen ze in een concentratiekamp zat.Het was door vrienden gemaakt van kleine gekleurde restjes stof uit haar eigen leven. Een fascinerend boek om te lezen,de tekst wordt zo nu en dan afgewisseld met mooie foto's,dat hadden er van mij wel wat meer mogen zijn.