Rauw en intens verhaal

Verbrande suiker, de cover van dit boek vind ik niet zo aansprekend en ik zou daarom dit boek niet oppakken in de boekhandel.
Ik snap de cover ook niet en waarom deze past bij het verhaal.
Gelukkig mocht ik het boek buzzen want de inhoud is prachtig.
Het boek gaat over de complexe relatie tussen Antara en haar moeder.
Antara is als kind volledig aan haar lot overgelaten. Haar moeder Tara leidde een losbandig leven: ze verliet een liefdeloos huwelijk en vertrok naar een ashram, later leiden ze ook nog een zwerveloos bestaan en moest Antara naar een kostschool bij de nonnen. Haar hele leven draagt ze de eenzaamheid van die periode met zich mee. Als de moeder van Antara begint te dementeren, wil Antara als goede dochter toch voor haar zorgen. Ze zoekt een manier om hun gedeelde verleden een plek te geven. Hoe zorg je voor je moeder als zij nooit voor jou heeft gezorgd? Het gaat van aantrekken en afstoten tussen die twee.
Erg boeiend maar ook ietwat afstandelijk en hard Het onderlinge venijn voelt pijnlijk aan. Soms voel je het ongemak tijdens het lezen.
De schrijfstijl is beeldend en het boek heeft je de hele tijd in de greep. je moet wel je hoofd erbij houden want er gebeurt veel op iedere bladzijde. Het verhaal is in de ik-vorm geschreven door Antara en speelt zich af zowel in het heden als in het verleden. Door een jaartal boven de hoofdstukken is het allemaal wel goed te volgen.
Verbrande suiker is een rauw en intens verhaal!