Beklemmend, maar niet weg te leggen boek.

Het meisje in de brief is Ivy, die eind jaren 50 ongehuwd zwanger raakt en naar St. Margaret’s wordt gestuurd. Een door nonnen geleid tehuis, waar de baby’s ter adoptie worden aangeboden. En de moeders om hun schuld te voldoen keihard moeten werken onder vreselijke omstandigheden.
Ivy schrijft wanhopige brieven aan de vader van haar kind om haar daar weg te halen, voordat het te laat is. Deze brieven komen 60 jaar later in handen van Sam, een jonge journaliste. Als ze er tegelijkertijd achterkomt, dat een aantal onverklaarbare overlijdensgevallen ook iets met St. Margaret’s te maken lijken te hebben, zet ze alles op alles om dit uit te zoeken. En wat heeft haar eigen familie hiermee te maken?

Wat een indrukwekkend, hartverscheurend verhaal! Zeker, als uit het nawoord blijkt, dat het gebaseerd is op echt gebeurde praktijken, begin jaren 60. De tijd waarin ik geboren werd. Ongelofelijk dat er toen zo met ongehuwde zwangere meisjes en hun baby’s werd omgegaan. Diverse stukken van het boek met kippenvel en een brok in de keel gelezen.
Het boek zit vol onverwachte wendingen, is tegelijkertijd een roman en een thriller, met zelfs delen erin die je horror zou kunnen noemen. Niet weg te leggen, omdat je wil weten hoe het allemaal in elkaar steekt. En tegelijk bang om door te lezen omdat de angstaanjagende gebeurtenissen elkaar steeds meer opvolgen. Een beklemmend boek, maar toch heel erg de moeite waard.