Opnieuw een meeslepende roman

Na het hartverscheurende "Het licht van de zee" was ik heel benieuwd naar de nieuwe roman van M.L. Stedman: "Een leven zo ver". Dankbaar dat wij deze mochten ontvangen van LS Uitgeverij / Zin in feelgood!Na een ingrijpende gebeurtenis binnen de familie MacBride is niets op het Australische Meredith Down meer zoals het was. Al snel voel je dat dit geen luchtig verhaal is, maar eentje die raakt. In het verhaal hangt continu één groot geheim in de lucht die zorgt voor een onderhuidse spanning (ik kreeg er zelfs buikpijn van!). De emotionele lading en de langzame opbouw maken het een heel sterk verhaal. Maar daardoor is het ook echt een boek waar je voor moet gaan zitten, het is geen ‘even tussendoor’ leesboek.Ik vond de personages erg goed uitgewerkt en naar voren komen. Bijfiguren zoals kangoeroejager Pete en Myrtle met haar 'lade des doods' geven het verhaal iets extra's en maken het voor mij heel levendig. Door de prachtige omschrijvingen van de natuur en de schapenfarm kom ik mij ook helemaal inleven in de Australische outback.Ik herkende al snel die meeslepende schrijfstijl van Stedman. Net als haar vorige boek lukte het haar om mij te grijpen, maar ook weer het gevoel te geven dat ik opgelucht zou zijn als ik het boek kon dichtklappen. Dit verhaal vond ik door de trage opbouw alleen soms wel wat langdradig, dat vond ik jammer. Toch wil je blijven doorlezen en word je meegenomen in een emotionele familiegeschiedenis die je niet snel vergeet.Dit boek wordt nu al genoemd als dé roman van 2026. Die voel ik zelf niet helemaal zo, maar een goed en bijzonder boek is het zeker!