Een uniek verhaal met een vleugje magie dankzij de gave van de zussen

Opnieuw waande ik mij in het prachtige Toscane in het tweede deel van de serie De Toscaanse zussen. Ik keek uit naar dit verhaal, dat deze keer gaat over Bianca, de tweelingzus van Lucrezia uit het eerste deel.

De terugkomst van Lucrezia bracht veel ontwikkelingen met zich mee in de familie Falconeri, waardoor Bianca niet meer voor iedereen hoeft te zorgen. Ze gaat werken in een museum in Florence en vindt in de archieven een dagboek, geschreven door een jonge vrouw die ooit in de villa van haar familie woonde. Bianca raakt er steeds meer van overtuigd dat er een link is met deze jonge vrouw en haar eigen gave.

Bij een serie ga je de delen natuurlijk altijd met elkaar vergelijken, bewust of onbewust. Ik kan eigenlijk wel concluderen dat ik niet veel anders te benoemen heb dan wat ik in mijn recensie over het eerste deel heb verteld. En dat is positief! Vrijwel alles komt overeen met hoe ik het eerste deel heb ervaren; de beeldende en makkelijke schrijfstijl, het unieke verhaal met een vleugje magie dankzij de gaven van de zussen. Ik vond dit een heerlijk verhaal om ‘tussendoor’ te lezen. Met nog geen 300 bladzijdes heb je dit boek zo uit. En dat einde… een cliffhanger kun je het wel noemen!

Mocht je zin hebben in een serie met vooral zussenliefde in een prachtige omgeving, dan zijn deze verhalen ook perfect voor jou.

Super bedankt Oceaan & Park Uitgevers voor dit mooie recensie-exemplaar!