Een boek voor gruwelijkheden en tegelijkertijd humor

3.5 sterren

Patricia leeft in haar eigen kleine wereld. Haar lichtpuntje is haar boekenclub, een groepje vrouwen met wie ze allerlei truecrime- en thrillerboeken bespreekt. Naast de boeken passeren ook de nodige roddels de revue. Dit verandert wanneer James naar de buurt verhuist. Patricia’s demente schoonmoeder beweert hem te kennen van toen ze nog een jong meisje was, maar dit is leeftijdstechnisch helemaal niet mogelijk. Opvallend is wel dat James overdag niet buiten komt. Wanneer er kinderen uit de omgeving verdwijnen, vermoeden Patricia en haar vriendinnen dat er meer aan de hand is, maar niemand gelooft hen. Hebben ze te veel boeken gelezen om nog helder na te kunnen denken, of is er daadwerkelijk iets aan de hand met James?

Ik kan wel zeggen dat dit een uniek boek is in zijn soort. Vooraf wist ik niet goed wat ik kon verwachten, maar het boek heeft zeker niet teleurgesteld. In het boek lezen we vanuit Patricia, wiens leven weinig spontaniteit bevat. Ze is gehecht aan haar boekenclub en kan niet wachten tot de volgende bijeenkomst. Ze zou wel wat rumoer in haar leven willen. Dat gebeurt ook wanneer James naar de buurt verhuist. Patricia voelt zich tot hem aangetrokken, maar heeft ook het idee dat er iets vreemds aan de hand is. Wanneer er vreemde dingen in de buurt gebeuren, denkt Patricia al snel te weten wie erachter zit. Niemand gelooft Patricia, en haar man en twee kinderen vinden James geweldig. Patricia besluit het te laten rusten, tot er meer vreemde dingen gebeuren. Ze besluit het, met gevaar voor eigen leven, zelf uit te zoeken met als doel een einde te maken aan alle wrede gebeurtenissen.

De schrijfstijl van Hendrix is vlot. Er worden veel situaties beschreven die voor menig lezer herkenbaar zullen zijn. De humor ontbreekt niet in het boek, waardoor je ondanks de gruwelijkheden waar je over leest toch ook regelmatig moet lachen om de bizarre dialogen en gebeurtenissen. Deze combinatie zorgt ervoor dat het boek niet als te zwaar leest en juist iets luchtigs krijgt. Hendrix schuwt het niet om details te noemen waar de ene lezer van zal smullen en de ander kippenvel van krijgt. Als je na het lezen nog niet genoeg hebt van dit boek, deelt Hendrix ook nog een truecrimeboekenlijst voor lezers die meer verhalen willen.

The Southern Book Club’s Guide to Slaying Vampires heeft mij aangenaam verrast. Hoewel ik normaal gesproken niet zo van dit soort boeken ben, vloog ik erdoorheen en kan ik zelfs zeggen dat ik meer van dit soort boeken wil lezen. Een aanrader dus, ook als je normaal gesproken niet van dit soort boeken houdt!

Ik ontving dit boek via de uitgeverij. Dit beïnvloedt mijn mening niet.