Mooi, spannend en prikkelend

Een boek over een mysterieuze eliteschool, vol geheimen en raadselachtige praktijken: dat is in een paar woorden waar het in De academie van Astrid Boonstoppel over gaat. Deze compacte Young Adult met waanzinnige, chique cover wilde ik maar al te graag in huis hebben. Hij is mooi, hij is spannend, hij prikkelt. Dit is wat ik er nog meer vond!

Em, een ‘doodnormaal’ meisje, wordt samen met vier andere meisjes toegelaten tot de prestigieuze Recourt Academie voor Meisjes. Hier leren zij alles wat ze moeten leren om de absolute top te bereiken en als persoon te excelleren. De meisjes hebben gezamenlijke lessen, maar ook vakken die aansluiten bij hun passies en persoonlijkheid. En dat alles onder het strenge, toeziend oog van Isabella Recourt — Em’s grote voorbeeld — en haar man Frédéric.

De Academie zou niet zo interessant zijn als er niet iets mis zou zijn op de school. Geheimen, raadsels, vreemde — zeg maar gerust ‘bizarre’ — consequenties bij het niet volgen van de regels, alumni die hun lippen stijf op elkaar houden… Nee, de Academie is niet precies wat Em ervan verwacht. Terwijl zij naarstig aan haar ambities vasthoudt, liefde vindt en de geheimen van de Academie probeert te ontrafelen, is er achter de schermen iets gaande wat haar leven en toekomst, en dat van de Academie, misschien wel voorgoed zal veranderen.

De academie is een boek dat heerlijk wegleest. Ik had hoge verwachtingen van Astrid Boonstoppel na alle lovende kritieken op haar debuut. En dat heeft ze ruimschoots waargemaakt! Het boek las als een trein, prikkelde, shockeerde en raakte me. Ik kon het niet wegleggen en heb het binnen 24 uur verslonden. Nu is De academie met haar 245 pagina’s dan ook niet het dikste boek, maar toch. Voor mijn doen (met een vrij druk gezinsleven en te veel tijdvretende hobby’s) was dat heel snel.

Juist het mysterie rondom dit verhaal is zo belangrijk voor de sfeer van het boek, dus ik zal niet te veel op de inhoud ingaan om spoilers te voorkomen. De wijze waarop de school wordt omschreven, het leven dat de meisjes daar leven en de afwisselende hoofdstukken van een derde, onbekende persoon die zich in een duidelijk precaire situatie bevindt, zorgen er samen voor dat je blíjft doorlezen, dat je blíjft speculeren over wat er komen gaat en dat je bij het wegleggen blijft nadenken over wat je nu eigenlijk gelezen hebt.

Ik heb genoten van de verhaallijn en van Astrids boeiende schrijfstijl. Maar in het bijzonder genoot ik van Isabella Recourt. Ik vond haar een verschrikking. Ik irriteerde me mateloos aan haar, met name in die ene scène op het dak (zij die het gelezen hebben, weten ongetwijfeld wat ik bedoel), waar ze me het bloed onder mijn nagels weg trok. Begrijp me niet verkeerd: ik vond haar vreselijk, maar juist dát maakte haar zo sterk. Als personages me zelfs na het lezen niet loslaten, zegt dat wel iets over hun kracht.

Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik sommige andere personages iets minder sterk vond, waaronder Em zelf. Ik leerde haar door het verhaal heen eigenlijk helemaal niet zo goed kennen. Ik vroeg me af wat haar nu zo speciaal maakte dat zij samen met die andere vier meisjes was toegelaten tot de Academie, terwijl er zoveel belangstelling voor deze school is. Wat zijn nu eigenlijk haar kwaliteiten? Waar blinkt ze in uit? Ook de relatie tussen haar en Sebastian kwam voor mij enigszins uit de lucht vallen. Het was er inéens. Maar dat gezegd te hebben: ik vond het wel een hele fijne toevoeging. Want ik houd van romantiek (-:

Oké, een paar kritische opmerkingen dus, maar het einde van dit boek kan vermoeden op een vervolg (ik heb geen idee of dat zo is, maar het zou fantastisch zijn!), dus wie weet dat we Em en haar vriendinnen daar beter leren kennen. Ik ben benieuwd naar meer van de Academie, want het is naar mij mening in ieder geval een razend interessant concept dat absoluut om meer vraagt.

De academie van Astrid Boonstoppel is een spannende Young Adult, maar niet té spannend. Het is luchtig, maar grijpt je zo nu en dan ook stevig beet, om je vervolgens even niet meer los te laten. Het prikkelt, want sommige scènes zoeken grenzen op. En dat zet je vervolgens aan tot nadenken. Oh, en het is feministisch — en soms ook niet (dat is wat ik er heb uitgehaald, maar wellicht haal jij er iets anders uit).

Kortom: een boek dat zeker de moeite waard is om te lezen. Een verhaal waarvan ik hoop dat het nog een vervolg krijgt, omdat ik denk dat het dan nóg beter tot zijn recht zal komen. En gewoon een prachtig boek om in je kast te hebben staan, want kijk even naar die pakkende cover: alleen de omslag nodigt je al uit tot lezen! Inmiddels is De academie van Astrid Boonstoppel alweer even geleden verschenen, maar twijfel je nog of je eraan zult beginnen of niet, dan zeg ik: zeker doen!