Een meesterwerk!

De opzet van dit boek is al heel anders dan andere boeken: het is niet een verhaal, maar een brief. Geschreven door Maria, ofwel, Mary John, zoals zij wordt genoemd door haar grote liefde Júlio. In prachtige, bijna poëtische zinnen lucht Maria haar hart aan Júlio. Ze verklaart hem haar liefde, ze beledigt hem, ze vertelt over de brutale inmenging van Liliana in hun vriendschap en ze deelt haar onzekerheden. Over volwassen worden. Over jezelf leren kennen. Over vriendschappen en liefde.

En dan verhuizen Maria en haar moeder naar een andere stad; weg van het vertrouwde pleintje waar ze samen met Júlio opgroeide. Ze leert anderen kennen, waaronder de knappe Daniel. En ze probeert Júlio te vergeten. Maar kan dat wel, hem vergeten?

Mary John van Ana Pessoa is een Young Adult van Portugese bodem, prachtig vertaald door Finne Anthonissen en uitgegeven door Uitgeverij Querido. Van tevoren had ik wat twijfels of ik me voldoende met de Portugese roots zou kunnen identificeren, maar dat bleek onnodig. Het verraste me hoe snel ik midden in dit boek — deze brief — zat en hoe graag ik die ietwat sentimentele nostalgie van het verhaal wilde blijven vasthouden.

Dat is voor mij absoluut het beste aan dit boek: ik ben misschien geen jongere meer, zoals Maria en Júlio en veel van de andere personages die in Mary John voorbij komen, maar ik dook echt weer even terug in die tijd. De spanning en de geheimzinnigheid van eerste liefdes, de opwinding van feestjes en uitstapjes met vrienden, de onzekerheden die erbij komen kijken als je lichaam verandert of als je voor het eerst verliefd wordt… Het was haast alsof ik even op vakantie was; op vakantie naar vroeger. Al die herkenbare momentjes deden me soms lachen, en soms huilen, en vooral: veel te snel lezen. Want voor ik het wist was Mary John alweer uit.

Pessoa’s schrijfstijl is waanzinnig: melodieus, maar tegelijkertijd heel direct. Ik kan het zelf met geen andere schrijfstijl vergelijken. Je blijft maar verder lezen. Steeds dacht ik: nog één passage. Goed, nog één dan. Oké, dit is echt de laatste… Ik kon het gewoon niet wegleggen.

De afwisseling tussen uitgebreide gebeurtenissen en korte anekdotes maken dat je een langere periode van dichtbij meemaakt en de personages goed leert kennen. Personages die overigens heel ‘gewoon’ zijn. En dat is fijn. Even geen heldhaftige redders in nood of hippe it-girls of mysterieuze idolen waar je tegenop kijkt, maar personages zoals jij en ik. Met mooie kanten, met gebreken. O, en laten we de aansprekende vormgeving niet vergeten: de blauwwitte omslag en de vlotte illustraties ín het boek dragen bij aan de rauwe sfeer van het boek en maken het geheel compleet.

Is dit iets voor jou? Ik ben ervan overtuigd dat iedereen wel iets uit Maria’s brief aan Júlio kan halen. Bovendien zijn veel elementen in Mary John vertrouwd, zoals dat van een intense jeugdliefde die onbeantwoord lijkt te blijven. Maar denk maar niet dat je daarmee kan raden hoe het verhaal loopt: Pessoa’s unieke schrijfstijl en de levensechte personages maken elke cliché’s in dit verhaal origineel. Kortom, een klein, nog relatief onbekend meesterwerkje onder de Young Adults. Ik heb Mary John nog niet heel vaak op Bookstagram of in recensies voorbij zien komen en dat verbaast me! Dus ben je toe aan een nieuw boek? Grijp dan je kans. Mary John van Ana Pessoa is absoluut de moeite waard.