In het spoor van...?

Maja Wolny, een Poolse die een tijd in België heeft gewoond, neemt de Trans-Siberische spoorlijn, op weg naar Tibet.De Belgische Alexandra David-Néel deed dat ook, maar dan bijna 100 jaar eerder.
Het eerste hoofdstuk gaat over Alexandra. Maar de volgende gaan over de hedendaagse treinreis.
Er bestaat daar in het oosten blijkbaar nog steeds een derde klasse in de trein.
Hoe (on)comfortabel dat is, lezen we doorheen het hele verhaal.
Maja vertelt wat over Siberië, beetje geschiedenis.Siberië is zeer dun bevolkt. Veel is er niet te zien. En de dorpjes die er zijn, zijn erg armoedig. We krijgen een mooie beschrijving van het Baikalmeer.
Pas na 1/3e van het boek wordt het interessant. Dan komt Alexandra ook vaker ter sprake. Maar het blijft toch een beetje een mysterie hoe het die vrouw in het begin van de 20e eeuw is gelukt om tot in Tibet door te dringen.
Ook vandaag blijkt het niet makkelijk, maar dat komt dan eerder door de Chinese bezetter.
De stukken over wat de mensen daar zoal eten, nemen een grote plaats in in het boek, en zijn ook zeer leerrijk.
Gedroogde jakstaart, gerookte kippenklautjes, poza's, jiaozi, tsja (een soort van boterdrank).
Omdat de ondertitel luidt “In het spoor van Alexandra David-Néel” had ik toch wel verwacht veel meer van die dame te vernemen.