Ik had een veel "warmer" verhaal verwacht.

Dit boek gaat maar tot blz. 45 over zwemmers in een zwembad.
De rest gaat over demente bejaarden.
In hoofdstuk 3 (Diem Perdidi) begint elke zin met “Ze weet nog” of “Ze weet”, 10 bladzijden lang.
Hoofdstukken 4 en 5 gaan dus over een dementerende moeder en de trieste werkelijkheid van een verzorgingstehuis.
De link met het zwembad, is dat de dementerende moeder voorheen één van de dagelijkse zwemmers was.
Koud en afstandelijk geschreven.
Wel enkele rake zinnen, zoals:
“Als u zich aan de regels houdt en u opgewekt opstelt, kunt u uitgeroepen worden tot onze volgende ‘bewoner van de maand’.”

en (over de schaarse bezoekers)
“Ze moeten naar kantoor, e-mails beantwoorden, regenwouden redden. Deze mensen hebben het druk, druk ,druk.”
en
“Binnenkort bent u compleet leeg, een vacuüm. En voor het eerst in uw leven zult u vrij zijn. U zult de toestand hebben bereikt waarnaar mindful-mediteerders over de hele wereld streven.
U zult compleet ‘in het nu’ zijn.”