Rode vlaggen alom.

Wat vond ik dit boek spannend, zeker 4 à 5 sterren waard, tenminste … tot op ongeveer blz.170.
Op het einde sloeg mijn gevoel helemaal om. (Zie onder SPOILER-alert)

Piet Baete analyseert de dingen die mensen zeggen.
Uit taalgebruik kan je heel veel opmaken, uiteraard.
En via die insteek behandelt de schrijver zgn. cold cases.
Baete geeft aan welke “rode vlaggen” er zijn in uitspraken van mensen,
rode vlaggen die er op wijzen dat men liegt of iets ontwijkt, als daar zijn ‘de normaal factor’, ‘de tijdsprong’, ‘tegenstrijdigheden’, ‘herhalingen’, enz.
Hij fileert in dit boek voornamelijk de cold case van de moord op Ingrid Caeckaert.
Piet Baete is zelf “statementanalist”.
Op de achterflap staat dat hij een van de enigen in Vlaanderen is die de FBI-opleiding volgde.
“Met statementanalyse creëerde de FBI jaren geleden een tool om door de analyse van taal misleiding beter te leren lezen en interpreteren, cognitieve en emotionele liegsporen te herkennen en zo beter de leugenaars van de waarheidsprekers te onderscheiden. Het is een methode die niet alleen bijzonder efficiënt is in politieonderzoek, maar je kunt er, als je de grondregels ervan kent, ook in je persoonlijke leven je voordeel mee doen.”
Ik ben niet bekend met gerechtelijke onderzoeken en ik lees zelden whodunits, maar ik denk toch wel dat rechercheurs bij ondervragingen ook wel letten op lichaamstaal en op “taal” tout court.
Ze zijn toch niet achterlijk?
Naar aanleiding van dit boek ben ik natuurlijk ook wat gaan opzoeken op het net.
Ik vond een krantenkop: “Moord op Ingrid is al 31 jaar onopgelost, nu komen ouders in het vizier door omstreden methode van analist.” (Her Nieuwsblad, 10 september 2022.)
Omstreden methode?
Het boek, met al die rode vlaggen, is nochtans best wel overtuigend.
Maar de schrijver zegt zelf dat hij de politiediensten maar blijft bestoken met mails. En die politiediensten lijken hem helemaal niet serieus te nemen, … hoewel hij dus statementanalyst is (!)
Ook het gekende geval van Maddie McCann komt uitgebreid aan bod.
En de parachutemoord, eveneens zo’n interessant dossier, dat in België veel stof heeft doen opwaaien, en waar Els Clottermans wel degelijk schuldig werd bevonden, zonder dat zij enige bekentenis heeft afgelegd.
En Leopold Storme herinnerde ik me ook nog goed.

SPOILER ALERT!!!

Op het einde heeft de auteur contact met de schrijver Maarten Inghels, die wel gelooft in de methode van ‘statementanalyse’.
Piet Van Haut, een ‘vriend’ van Ingrid, komt ter sprake als mogelijke moordenaar. Waarom is dat niet onderzocht, vragen de twee zich af.
Als je die Piet echter gaat opzoeken op het net, zie je direct dat deze piste is verlaten omdat Piet een echte fantast is. Ongelooflijk wat je daar allemaal over leest.

De auteur legt uitgebreid uit dat hij een heel moeilijke opleiding volgde bij de Amerikaan Peter Hyatt.
“…wijdde ik me aan het afronden van mijn opleiding tot statement-analist, in de hoop door Peter Hyatt te worden gevraagd voor het internationale team. Dat heb je zelf niet in de hand. Je kunt het wel proberen af te dwingen, maar het is zoals bij de maffia: je wordt gevraagd. Dat gebeurt wanneer men van mening is dat je van toegevoegde waarde kunt zijn tijdens de analyses in groepsverband.”
Om een lang verhaal kort te maken: onze schrijver wordt gevraagd! Als enige van België? Hoe veel deden er eigenlijk mee?
Enfin, hij maakt dus deel uit van het team.
(Rode vlaggen: storytelling ; herhalingen ; overbodige info: allemaal om ons te doen geloven dat hij zeer betrouwbaar is, want hij heeft die opleiding met vrucht gevolgd.)

En tenslotte: het laatste deel wijst voor mij gewoon op stalking.
Een gesprek met de moeder van de vermoorde vrouw woordelijk weergeven, is dat geen schending van de privacy?
En een mail van de moeder, mèt schrijffouten, afdrukken, wat is daar de bedoeling van?
Als je de mensen maar blijft stalken, dan is het op den duur normaal dat je waarschuwingen en bedreigingen krijgt. Dan zijn dat geen rode vlaggen, vind ik.