Lezersrecensie
Zwaarmoedig
Een moeilijk en zwaar verhaal dat twee levens in het Wilde Westen beschrijft aan het einde van de 19e eeuw. Het leven is niet makkelijk in die tijd en dit boek is zeker niet geromantiseerd. Nora's leven is behoorlijk pittig en je moet behoorlijk taai zijn. Haar man is weg, hij zoekt naar water voor zijn opdrogende huishouden. Er is nog 1 emmer in het koelhuis. Haar zoons zijn weggelopen na een ruzie en Nora is nu alleen met een hulpbehoevende moeder, een weeskind en haar zoontje Toby. Communicatiemiddelen zijn er amper. Brieven kunnen weken onderweg zijn en Nora weet niet waar haar man is, hoe lang hij wegblijft of hij nog terug zal komen en of hij überhaupt nog leeft. Waar haar zoons zijn weet ze ook niet. Ze gaat kijken in de drukkerij en vindt alleen een steen en scherven die door de ruit zijn gegooid. Van haar zoons geen spoor. Toby,haar zoontje, ziet een monster om het huis heen sluipen. Nora denkt dat de wereld gek geworden is.
Het monster blijkt te bestaan. Het is een kameel. Het andere leven dat wordt beschreven. Het leven van Luri en zijn kameel Burke. Ook Luri heeft een zwaar leven. Op de vlucht, nooit een vaste plek en altijd onderweg door het droge land van Arizona.
Aan het eind van het boek kruisen de levens elkaar.
Het is geen snelle roman. Het verhaal verloopt traag en zwaarmoedig. In de huidige "Coronatijd" moest ik me er toe zetten om het boek uit te lezen omdat ik wel wat behoefte heb aan luchtigheid en vrolijkheid en dat krijg je met dit boek niet. Wat je wel krijgt is een mooi sfeertekening van het onherbergzame landschap.