Kijk nou... Taart!

Kijk nou… taart! geschreven door J.C. Mckee is bedoeld als een grappig prentenboek, al komt dit verhaal op mij ook wat luguber over. Er is veel negativiteit in dit verhaal, waardoor je als lezer het ook zielig gaat vinden voor de andere dieren. Ook al snap ik de grappige laag in dit verhaal ook wel, al weet ik niet of dit op kinderen ook zo overkomt.

In ‘Kijk nou… taart!’ volgen we Luiaard en Maki, ze vinden een gigantische taart, waaruit blijkt dat het tijd is voor een feestje. Maar wie nodigen ze uit om deze taart samen op te eten? Willen ze deze taart eigenlijk wel delen? Tijdens hun zoektocht naar genodigden komen ze erachter dat eigenlijk niemand geschikt is om de taart mee op te eten. Ze besluiten dus om de taart met zijn tweeën op te eten. Maar dan komt de eigenaar van de taart terug en hij wil zijn taart terug..

De eerste keer dat ik het boek samen met mijn dochter las, kwam het nog grappig over. Niet wetende wat er gaat gebeuren. Maar naarmate we het boek vaker lazen, kwam het boek heel anders op mij over. Er wordt negatief gesproken over hun vrienden, de een is niet goed vanwege zijn grootte, de ander omdat hij raar gaat doen van suikers. Terwijl we vandaag de dag toch graag willen dat iedereen er bij hoort.

Het einde is ook bijzonder, er wordt gesuggereerd dat Tijger, de eigenaar van de taart Maki en Luiaard heeft opgegeten, zodat hij toch zijn taart heeft gegeten. Er is ook niet echt duidelijk wat er nou precies is gebeurd. Zoals ik zei, vond mijn dochter het de eerste keer nog wel grappig. Maar naarmate we het vaker lazen begon ze het zielig te vinden. Op zich is dat ook een mooie les, om te kijken hoe het nou juist niet moet.

Ondanks dat ik het verhaal wat vreemd vind, zijn de illustraties wel heel erg mooi. Zonder al te veel poespas komt het boek wel mooi tot leven. Ondanks het wat rare verhaal is het wel heel fijn om naar de mooie tekeningen te kijken. Een boek met een bijzondere boodschap, die wellicht op een iets andere manier nog beter tot zijn recht was gekomen.