Lezersrecensie
De miniaturist is terug.
Het verhaal begint achttien jaar na de gebeurtenissen van het eerste boek en volgt Thea Brandt die haar 18e verjaardag viert met haar familie.
Het Amsterdam van de achttiende eeuw geeft een mooie inkijk in de welvaart van de stad, maar laat ook zien dat die welvaart niet voor iedereen is weggelegd.
In het toneelleven vindt Thea de vriendschap en de liefde die haar doet ontsnappen aan de duistere wereld van haar eigen huis en geeft haar een gevoel van vrijheid en avontuur.
In het huis hebben ze de moeite om de eindjes aan elkaar te knopen waardoor ze een deel van hun inboedel moeten verkopen om een kamer warm stoken en eten te kopen. Hierdoor is Nella wanhopig op zoek naar een man voor Thea die haar toekomst kan veilig stellen. Nella en Otto zoeken wanhopig oplossingen en maken eindeloos ruzie over de situatie waarin ze zich bevinden maar ook over de geheimen uit het verleden die het heden binnendringen.
Doordat Thea van de miniaturist beeldjes krijgt en dreigende briefjes ontvangt, hangt er een mysterie in de lucht die de spanning opdrijft. Ze neemt het heft in eigen handen en wanneer Thea verdwijnt, beseft Nella dat geheimen bewaren niet de juiste oplossing is en gaat op zoek naar haar nichtje.
Het achttiende-eeuwse Amsterdamse huis is het enige dat de familie nog heeft, een veilige haven van geborgenheid en veiligheid maar door de financiële situatie wordt het een gevoel van beperking en gevangenschap. Dit wordt mooi omschreven door Burton en kan je een beeld vormen hoe het er vroeger aan toe ging langs de grachten.
De rol van de miniaturist is niet afgesloten waardoor ik eventueel kan hopen dat er nog een derde deel volgt.