De bloemrijke hardheid van de Zweedse samenleving aan het einde van de 18e eeuw.

'1794’ kent een goed plot met krachtige èn smerige personages in een donker Zweeds tijdperk. In een prachtige archaïsche schrijfstijl worden tijd, beelden èn emoties geschetst die niets aan de verbeelding over laten. Opmerkelijk gedetailleerd neemt Niklas Natt och Dag de lezer mee naar een tijdperk, waarin de onbeperkte macht van de top van de samenleving zich uit in een rottend en verderfelijk spel met als inzet genot, leven en de dood van de sukkels onderin. Dat geldt zowel in Zweden als op het eiland Saint-Barthelomeus met Gustavo als hoofdstad waar een duister hart regeert : de slavenhandel. Economisch en maatschappelijk gezien is de slavenhandel de kurk waarop het eiland drijft. De beestachtige en mensonterende omgang met de slaven wordt uitputtend beschreven.
Is er een andere mogelijkheid dan opgroeien tot slachtoffer of misdadiger?
Het einde is zinderend, letterlijk en figuurlijk.

Het belang van dit boek en ook van ‘1793’ is gelegen in het feit dat de geschiedenis van een tijdperk niet wordt beschreven vanuit de heersende klasse. De onderbuik van de samenleving, in al zijn hardheid, wreedheid , maar ook, af ten toe, tederheid wordt met een ongekende felheid en gedetailleerdheid beschreven. En daarbij wordt geen enkel taboe uit de weg gegaan.

PS: hulde voor de prachtige,bloemrijke vertaling van Lammie Post-Oostenbrink