Sfeervolle thriller uit het Berlijn van 1930.

Gereon Rath, werkzaam op De Rode Burcht, bureau Alexanderplatz, hoofdbureau van politie, wordt belast met het onderzoek naar een ongeluk tijdens de opnamen voor de film “Liefdesonweer”, waarbij de filmster Betty Winter is omgekomen, verpletterd als zij is onder een zware studiolamp, die om onverklaarbare redenen naar beneden is gekomen. Een ongeluk of toeval?
Het wordt nog veel gekker. Ook ster Vivian Franck is plotseling verdwenen, de ster van Montana films van Manfred Oppenberg.

Conclusie.
De ondergang van de stomme film en de toekomst van de geluidsfilm is de bedding waarbinnen dit verhaal zich afspeelt in februari en maart 1930 in Berlijn, de libertijnse hoofdstad van Europa in de tijd. Alles wat God verboden heeft en nog veel meer, vindt daar plaats.

De verwijzingen naar het opkomend nazisme zijn onopvallend aanwezig. Zo beschrijft Kutscher, heel sneaky, Villa Marlier, waar op 20 januari 1942 door de top van Das Dritte Reich de Wansee Conferentie gehouden werd, de bijeenkomst waarop besloten werd tot de waanzinnige, totale en definitieve oplossing ( Endlõsung) van het jodenvraagstuk. Ook de begrafenis van Horst Wessel, een niet zo fraai heerschap, komt ter sprake.

Kutscher schrijft met een zekere zwierigheid vrij uitgebreid zijn bladzijden vol, nooit vervelend en altijd to the point. Een ouderwetse schrijfstijl? Nou, dat kan wel zijn, maar het is uitermate leesbaar en vol humor, subtiel, onderhuids maar heel gevat en ad rem. Er blijft vaart zitten in het verhaal, mede door tal van verhaallijnen. De lezer is elke keer als hij of zij het boek openslaat, weer snel terug in die smeltkroes die Berlijn was in die jaren. Verwacht geen snelle thriller, eerder een tijdsdocument over een stad en een samenleving op drift.