Diversiteit, maar nogal snel

Feniksbloed van Adam Silvera is het eerste deel van een reeks. We worden gelanceerd in een wereld met krachten, een wereld van goed tegen kwaad.

In het begin was het nogal moeilijk om in het verhaal te komen. Alles gebeurde zo snel. We werden midden in de actie gedropt terwijl we nog niets wisten over de magische wereld waarin we terecht kwamen. Maar dan begint alles duidelijker te worden.

Wat ik vooral leuk vind aan dit verhaal is de diversiteit. Er zijn niet zoveel fantasyromans die lgbtq+ karakters hebben, maar Adam Silvera heeft er speciaal voor gekozen om zijn hoofdpersonage homo te maken. Ook andere personages zijn deel van de lgbtq+ community.

Doorheen het verhaal blijft Adam Silvera nogal snel gaan. Soms had ik wat meer details gewild, of ging hij zo snel dat het moeilijk was hem bij te houden. Vooral bij actiescenes had ik het wat moeilijker.

Het verhaal is echter zo leuk dat je verder blijft lezen. Het is misschien nogal cliché qua verhaalidee, maar de plottwists maken het dan weer origineler en laten je verbaasd achter. Het einde is zo goed dat ik verlang naar het tweede deel.

Al bij al, zou ik het dus met een “Kagawa” vergelijken. De plottwists, de actie, het gaf me het zelfde gevoel als Julie Kagawa doet met haar boeken. Vooral de diversiteit zorgt voor die extra meerwaarde.