Pittig boek met een waardevolle geschiedenisles

'De drie bruiloften van Manolita' van Almudena Grandes is geen boek om fluitend te lezen. Het is een worsteling om thuis te raken in de verhaallijn. Zonder veel context word je als lezer door Almudena 'gedropt' in een zeer complexe periode in Madrid. Die worsteling is echt niet klaar na 10 of 100 bladzijden. Hier is wat doorzettingskracht voor nodig. En dan merk je dat de schrijfster de focus van (zeer lange!) hoofdstukken telkens verlegd naar een ander karakter. Uiteraard wel met de standvastige Manolita als middelpunt van haar roman.

Gaandeweg raak je vertrouwd met deze bijzondere personages en de politieke situatie met anarchisten, communisten, republikeinen, etc. etc. Wat echter niet went, is de barre leefomstandigheden van Manolita, haar zusjes, ouders, broer en vrienden. De uren in de rij voor de gevangenis. Honger en een slecht dak boven je hoofd. Bij je geliefde in een strafkamp gaan wonen om maar bij elkaar te kunnen zijn. En vooral de angst dat de bodem van de put nog niet is bereikt. Die geschiedenisles maakt dit pittige boek de moeite waard en laat de worsteling van het lezen van een stug boek in schril contrast staan met de worsteling van de Spaanse bevolking onder Franco.