Pleidooi van een dwarsdenker

Ik las een interview met Marian Donner in de HP-De Tijd naar aanleiding van haar laatste boek (De grote weigering) en heb toen meteen het Zelfverwoestingsboek in de bieb gereserveerd. Ik houd van dwarsdenkers, en Marian is een dwarsdenkers pur sang. Ze is een 'ronde pin in een vierkant gat', zoals ze dat zelf zegt.
Ze wil ons met dit boek wakker schudden, dat we niet zonder dat we het door hebben, gedegradeerd worden tot een radertje in de produktiemachine, dat we niet hóéven te kiezen tussen een winner of een loser zijn. Ik ben het niet met alles wat ze zegt eens. Zelf heeft ze, tot ze kinderen kreeg, een ruig leven geleid met veel alcohol (en drugs?) en weinig structuur, en zij pleit ervoor af en toe eens lekker uit de ban te springen, anders worden we van die modelburgers. Maar we weten inmiddels hoe slecht alcohol voor ons is, dus daar ga ik niet met haar mee. Met veel andere stellingen wel, die vooral gaan over de manier waarop wij beīnvloed worden en voor het karretje van het neo-liberalisme worden gespannen.
Zij gaat naar mijn smaak een beetje te veel aan de haal met Buffy the Vampire Slager maar ik houd van haar kritische houding en hoe zij nee durft te zeggen tegen hoe wij onze maatschappij hebben ingericht, en wat dit heeft aangericht. Wees een ronde pin in een vierkant gat! (Of nog beter, een vierkante pin in een rond gat, dat schuurt wat meer)