Tussen actualiteit en westernmythes

Een anti-revolverheldin als feministische Charon die de doden rust brengt en de levenden troost in hun hardvochtige bestaan. Of zoals de flamboyante verschijning Visitación Salazar zich opwerpt als hoedster van begraafplaats Het Derde Land in grensgemeenschap Mezquite. Zij is een gesel van moraliteit tegenover de maffiapraktijken van grootgrondbezitter Alcide Abundio en burgemeester Aurelio Ortíz. Ook ik-verteller Angustias Romera vindt geborgenheid wanneer ze met twee kinderlijkjes terechtkomt op Visitación's begraafplaats. Haar immense pijn en verdriet worden een scheppende kracht om andere dolende zielen te helpen in hun heling. Maar de geweldscyclus komt steeds dichterbij als Salazar ook dat laatste stukje grond wil toe-eigenen in zijn hang naar absolute macht. 'Het Derde Land' (2021) gebruikt westernmythes om parallellen te trekken met contemporaine issues als vluchtelingenproblematiek, drugsgeweld en zelfs de coronacrisis. Al werkt 't voor mij niet helemaal dat deze dystopische wereld het ene moment volledig op de onze lijkt en het volgende weer mythisch en ongrijpbaar wordt. Het gevolg is dat de immense naargeestigheid en de religieuze symboliek erg geforceerd voelen.