Over huiselijk geweld, femicide en hoe het toch goed komt?

Hoe je heet kan je leven bepalen. Het motto van dit boek. Dat is in dit geval zeer letterlijk en er zijn dan ook drie verschillende losstaande lijnen in het boek. Het verhaal van Bear, het verhaal van Julian, het verhaal van Gordon. Bij geboorte dezelfde persoon maar afhankelijk van de keuze van de naam ontstaan er drie verschillende persoonlijkheden en levenslopen.

Maar feitelijk gaat het hier niet over de keuze van de namen, die zijn inwisselbaar. In andere omstandigheden had die keuze dan ook geen effect op dat leven gehad. In werkelijkheid gaat het om de vraag of Bears/Julians/Gordons moeder zich wel of niet los kan maken uit een relatie waarin ze mishandeld wordt en om de vraag of ze die relatie al of niet overleeft.
In het eerste scenario groeit Bear helemaal niet op bij zijn vader, in Julians scenario ten dele en in het derde wordt Gordon grotendeels gevormd door die vader.

Het is mooi uitgewerkt en raakt ook hier en daar. Het boek is echter ook zoet en romantisch. De alomvattende opofferende liefde van de moeder, de vanzelfsprekende liefde en bescherming van de zus, de gemakkelijke begaafdheden (talent, diploma's en carrières, het komt allemaal aangewaaid, kennelijk los van de omstandigheden), de onvoorwaardelijke vriendschap, perfecte pleegzorg, de perfecte keymoments, gevolgd door dito inzichten en dus door grootse veranderingen van het levenspad, mooie liefdes, relaties met de juiste personen en uiteindelijk ook de kinderen (even indrukwekkend en mooi, goed en slim als de ouders)...het is er allemaal. Alles is rond.
Daardoor blijft het voor mij wat te oppervlakkig. Het verhaal is ten dele tragisch maar tegelijkertijd veel te mooi om waar te zijn.