Traag, breed uitgemeten en niet spannend

Het lijkt steeds vaker voor te komen dat boeken die in de categorie 'spannend' vallen niet spannend zijn maar eindeloos traag uitgesponnen verhalen met niet overtuigende en uitgekauwde thema's die hun station al lang gepasseerd zijn. De therapeut is er daar één van.

Natuurlijk mag je niks verklappen dus ik houd het heel algemeen maar als een vrouw een relatie krijgt met een man van wie ze eigenlijk maar weinig weet, kun je er donder op zeggen dat er één of meer grote geheimen spelen. Waarom ze zich in godsnaam uitlevert aan een man van wie ze niks weet, vertelt het verhaal niet.
Wanneer het eindelijk tot haar door begint te dringen dat er iets aan de hand is duikt er net een nieuwe zeer aantrekkelijke man op van wie ze overigens ook al niks weet.

Het verhaal zeurt door, de dame doet pagina's lang over emoties en handelingen die in een paar zinnen afgehandeld zouden kunnen worden. Er doen zich talloze incidenten voor die ze allemaal totaal verkeerd weet te interpreteren. En dan is ze ook nog eens extreem braaf. Tussen het moment dat ze het sleuteltje van haar mans dossierkast uit zijn portemonnee pikt en het moment dat ze de kast daadwerkelijk open maakt, liggen dagen. Ze vindt het namelijk eigenlijk niet netjes om zijn vertrouwen te beschamen.

Dingen blijven zich maar herhalen, breed uitgemeten en telkens weer opnieuw. 's Nachts een vreemde in huis, stijf van angst in je bed liggen....niet één keer maar vrijwel iedere nacht lijkt er ongewenst bezoek te zijn. De hoofdfiguur is bang maar de lezer begint zich te vervelen.

De plot is weinig verrassend.

Ik zie louter lovende recensies, geen idee hoe dat komt maar ben je een veeleisende lezer, laat De therapeut dan liever links liggen.