Intrigerende familiegeschiedenis, uitstekende maar ook integere stijl

Wat een uitdaging, de geschiedenis van je ouders, grootouders, overgrootouders op deze wijze te onderzoeken. Zeker als het al duidelijk is dat een eerder boek met familiethema je binnen eigen kring duur kan komen te staan. En toch zet de auteur door. Wat drijft hem, waarom is hij zo gedreven om iets bloot te leggen waar de rest van zijn familie geen behoefte aan lijkt te hebben, integendeel.

Wat me uiteindelijk het meeste raakt is hoezeer de verbeelding gecombineerd met een kennelijk groot empathisch vermogen de auteur in staat stelt vorm te geven aan het verhaal van de vrouwen in zijn familie. Hoe was het om jong en ongewenst zwanger te zijn bij de zusters op de Prinsengracht? Hoe was het om lichaam en geest op te offeren voor je man en je telkens maar uitdijende gezin. De uitputting die daarbij kwam kijken, de eenzaamheid ook en hoe het bloed blijft kruipen waar het niet gaan kan. Want hoe pijn doet het een kind te verliezen waarvan je het gevoel hebt het nooit werkelijk gekend te hebben. Geen romantische moederdieren maar echte vrouwen, compleet met alle schade die daarbij hoorde, fysiek en mentaal. Wat gaven deze vrouwen door aan hun kinderen die zich op zijn best geborgen wisten maar zeker niet altijd bemind en die vervolgens hun eigen strijd moesten leveren bij het volwassen worden. Waarom veroordeelt een moeder haar dochter die in dezelfde positie verkeert waarin ze zelf ooit heeft gezeten? En waarom heeft je eigen moeder geen zin om antwoord te geven op je vragen, geen zin in confrontaties met jouw werkelijkheid? En waarom waarom waarom ben je zelf altijd onderweg?