Heel heel gek boek

Geen idee wat ik met dit boek aanmoet. Meulenhoff heeft het nog steeds op de site staan als 'een gepassioneerde roman over de liefde – en de naderende dood.' Dat is niet hoe ik het ervaar.

De verteller is een lelijke man (volgens hemzelf) van weinig maatschappelijke betekenis, met een groot koloniaal huis wat hij geërfd heeft van zijn kennelijk wel knappe en tevens begaafde ouders, met een huishoudster die hij eens in de maand 'bestijgt', en voldoende welvaart voor een leven lang hoerenbezoek. Van normale volwassen gelijkwaardige relaties is nooit sprake geweest. Hij heeft trouwens wel principes, hij heeft zijn hele leven netjes betaald voor sex en gaat nooit in groepsverband!
Op zijn negentigste verjaardag 'bestelt' hij bij de lokale boordeelhoudster (waarom zijn dat toch zo vaak vrouwen in fictie?) een jonge maagd. Ze doet hem allerlei interessante voorstellen maar ze zijn 'allemaal gebruikt'. Uiteindelijk stuurt ze hem een echt, een dodelijk vermoeide en tevens gedrogeerde fabrieksarbeidster op wie de ik-persoon, vreemd genoeg na al die jaren, verliefd wordt.

Weinig origineel, oude man verliefd op een zeer jonge vrouw. Dat ze in alle opzichten weinig aanwezig is geeft hem alle tijd voor zijn oude mannen bespiegelingen.

Volgens Meulenhoff 'groeit er een ontroerende, maar eenzijdige relatie'.

Met de nadruk op eenzijdig, niet op ontroerend.