Wat een goed leesbaar boek is het nu!

Alice zit met haar zus aan de oever van een rivier. Haar zus leest een boek zonder plaatjes. Dat vindt Alice maar saai. Maar wanneer ze een konijn met een horloge ziet en hem achterna springt een konijnenhol in, belandt ze in een hele vreemde wereld. Ze krimpt en groeit en ontmoet allerlei rare wezens.

‘Het moet niet gekker worden,’ moppert ze, ‘een konijn dat me een opdracht geeft en dat ik dat nog doe ook.’
Intussen keek ze rond in een keurig opgeruimd kamertje. Op een tafel bij het raam zag ze een waaier en witte, zijden handschoentjes liggen. Snel pakte Alibe ze op, maar zag toen vlak bij de spiegel een glazen flesje staan. Er hing geen etiket aan met ‘drink mij’ erop, maar eigenwijs als ze was, zei ze: Eens kijken wat er voor interessants gaat gebeuren. Het zou mooi zijn als het me weer groter maakt, want ik heb er intussen wel weer genoeg van om zo klein te zijn,’ Ze zette het flesje aan haar lippen en nam een slokje.

Alice in Wonderland is natuurlijk een heel bekend verhaal. Toch heeft Tiny Fisscher er haar eigen draai aan gegeven. De liedjes heeft ze bijvoorbeeld ingekort. Wanneer je die nu leest, dan vervelen ze een beetje, dus wat minder tekst en de boodschap compacter is wat mij betreft een goed idee. Het konijn kreeg een iets kleinere rol, en ik heb de meeste stukjes niet eens gemist. De rups heeft een caleidoscoop gekregen. Want zeg nou zelf, rokende figuren in kinderboeken, dat willen we toch echt niet meer?
Deze veranderingen hebben wat mij betreft het verhaal alleen maar beter gemaakt. Het is nu echt een boek dat je vanaf 7 jaar ook echt kunt lezen. En dan die prachtige illustraties van Jeska Verstegen! Ik hou ervan! Heerlijk dromerig, maar ook erg duidelijk. Wat mij wel opviel was dat de eerste illustratie van de schildpad eerder kwam dan de tekst erover. Maar verder vind ik het boek echt geweldig! Maar ik was natuurlijk altijd ook al fan van het oorspronkelijke verhaal. Of dat wat uitmaakt? Lees het en ontdek het zelf!