Een nieuw sprookje

Toen de prins geboren werd, ging zijn moeder dood. Zijn vader is altijd bezig met oorlog voeren. Op een dag wanneer de kokkin vergeet de prins binnen te leggen, zingt de prins en komen er dieren op hem af. Wanneer de kokkin naar de prins loopt, blijkt hij lucht te geven. Wanneer de koning dit hoort, moet hij in de kerker blijven. De koning wil niets met zijn zoon te maken hebben. Maar dat krijgt de kokkin te horen dat ze rottend fruit bij de prins moet brengen. Vanaf dat moment gebeurt er iets magisch. Een paar minuten later begon het zingen. Ja, het klonk oneindig droevig, maar er zat ook nog altijd hoop in de tonen. Wie ze hoorde wilde in het liedje kruipen, en ook, tegelijkertijd, eropuit trekken, iets doen, iets veranderen , de wereld, het land. Dat kwam dus allemaal door het melodietje van de prins. Maar ook door de vliegjes – de vliegjes die zweefden uit al het rotte fruit. De prins die licht gaf is een prachtig sprookje. Edward van de Vendel vertelt aan het begin al dat het slecht begint, maar goed afloopt. Alleen door dit te laten weten, zullen kinderen al gerustgesteld zijn en door durven lezen. Want het is toch echt een prachtig sprookje. De boze koning doet naar tegen zijn eigen kind en sluit hem op omdat hij anders is, licht geeft. Gelukkig wint in sprookjes altijd het goede van het kwaad en zo is het ook in dit boek. Ik hou van sprookjes. Ze hebben altijd een goede leer. En dit boekje kun je ook zeker in de actualiteit trekken. Er is op dit moment zoveel oorlog. Hoe fijn zou het zijn als de agressors zouden besluiten om gewoon te stoppen met de oorlog? Want dat is uiteindelijk wat er in dit verhaal gebeurt. Wie mij al enige tijd volgt weet wel dat ik altijd dol ben op boeken van Edward van de Vendel. En echt, hij bewijst voor mij ook nu weer dat dit niet zonder reden is. En dan heb je ook nog de prachtige illustraties van Martijn van der Linden. Hij weet precies de nadruk op het belangrijke te leggen. De illustraties zijn donker, want het verhaal is ook donker. Tussendoor staan er ondersteunde illustraties getekend met blauw. Dit past goed bij het donker. De laatste prent laat uiteraard het meest licht zien, waardoor het ook lichter wordt en dat klopt ook weer bij het verhaal, want dan wordt de prins geaccepteerd. Ga dit boekje echt lezen! Je krijgt zeker geen spijt.