Kon het verhaal niet uit mijn hoofd zetten.

“Bloedlijn” is het adembenemende vervolg van “De Ziener”. En is net zoals het eerste deel met David Mayfair een herziene versie. Deze auteur schrijft zonder moeite een gothic novel gecombineerd met een vleugje waargebeurde feiten, dat geeft voor mij toch weer die extra vibe aan spanning, want die feiten en of die mysterieuze locatie’s hebben echt bestaan. Net zoals in het vorig boek kon ik het niet nalaten om sommige zaken even op te zoeken. Prachtig is het ook wanneer deze verwerkt worden in de cover. Dus een tip lees het boek en zoek even op, maar begin wel met “De ziener” anders mis je een belangrijk stuk.
David Mayfair heeft sinds vorig jaar het tijdelijke voor het eeuwige verruild, en daar is hij bij geholpen zowel in positieve als in negatieve zin door Valveth. David vertrouwde hem zijn verhalen toe over zijn eerste en enige liefde “Sterre”. Wat hij toen nog niet kon weten, is dat Sterre een belangrijke rol ging spelen. Het is jaren geleden dat hij haar voor het laatst gezien heeft, maar hij weet dat ze groot gevaar loopt, en hij heeft er alles voor over om haar te redden. Echter staat hij voor een gevaar dat hij niet alleen aankan.

Net zoals bij “De Ziener” werd ik het verhaal ingezogen van in het begin. Zowel de sfeerbeelden als de personages worden zou mooi en duidelijk omschreven, dat het soms lijkt of je zelf in het verhaal zit. Ook zo levensecht dat het me deed omkijken, wanneer ik s’avonds nog even mijn hond uitliet en ik iets hoorde achter mij. Het boek kon ik moeilijk wegleggen, evenals het verhaal kon ik niet uit mijn hoofd zetten. Het is een relaas dat je in één ruk wenst uit te lezen als je daar de tijd voor hebt, die luxe had ik niet, maar lang heb ik er niet over gedaan. Wel iets langer waarschijnlijk dan David Mayfair er zou over doen.