Autobiografisch?

Nagieb Mahfoez werd in 1911 in Caïro geboren en bleef daar bijna zijn hele leven. Zelfs toen hij in 1988 de Nobelprijs voor Literatuur won, reisde hij niet naar het buitenland. Zijn dochters namen zijn prijs in ontvangst. Omdat schrijvers in Egypte bijna niets verdienen, werkte hij als ambtenaar.

Zo vergaat het ook het hoofdpersonage in 'Paleis van verlangen': Kamaal. Tegen de wil van zijn tirannieke vader in kiest hij voor de lerarenopleiding, omdat hij filosofie, literatuur, wetenschap enz. wil bestuderen om later een boek te schrijven.

De welgestelde Hoessein is de enige vriend die zijn mening deelt. Hassan kiest voor de studie rechten, net zoals zijn vader, wat hem aanzien en rijkdom zal verschaffen. Zo kan hij zich verloven met de zus van Hoessein, Ajida, op wie Kamaal stiekem verliefd is. Hoessein, Ajida en Hassan bewandelen de voor hen uitgestippelde paden en vertrekken naar het buitenland. Kamaal is de enige die in Egypte blijft.

We volgen de evolutie van de diepgelovige jonge Kamaal naar een volwassen man en leren ook het dubbelleven van zijn vader, Ahmed Abd al-Gawwaad, een koopman, kennen.

De beschrijvingen van Nagieb Mahfoez zijn zo goed dat het voelt alsof je zelf in Caïro rondloopt.

Dit boek is het tweede deel van een trilogie, maar het is geen probleem als je het eerste "tussen 2 paleizen" nog niet gelezen hebt.

Eigenlijk meer dan 4 sterren waard, maar net geen 5. Verdiende winnaar van de Nobelprijs. Wereldklasse!