Een boek waarin Franz Kafka een bijrol speelt

Dit is het levensverhaal van Milena Jesenská, verteld in stukjes, zonder enige vorm van chronologie. Ik hou niet zo van flashbacks en sprongen in de tijd, maar het verhaal heeft dit nodig. Het onderstreept als het ware het rusteloze karakter van het hoofdpersonage. Een uitbundigheid die haar ongelukkige gevoelens en haar roep om hulp verbergt.

Haar moeder herinnert ze zich vooral aan een ziekbed gekluisterd. Het is net alsof haar vader Milena haar hele leven lang probeert te straffen, omdat ze niet als jongen werd geboren. Zij probeert hem op haar beurt te straffen door te spijbelen, door te stelen, door schulden te maken en ... door met de verkeerde mannen om te gaan, alhoewel dat ze zichzelf op die manier misschien nog wel het meest pijnigt.

De eerste: Ernst Polak, officieel een bankbediende, maar het meeste "werk" verzet hij op café.
Met haar tweede echtgenoot, Jaromir Krejcar, een architect, lijkt ze meer gemeen te hebben, zoals de liefde voor de natuur, maar als ze een infectie krijgt die alleen door een geslachtsziekte veroorzaakt kan worden, trekt ze haar conclusies.

Tijdens haar eerste huwelijk is ze uit geldnood beginnen vertalen. Zo kwam ze in contact met Franz Kafka, die eigenlijk maar een bijrol heeft in deze roman. Helemaal in tegenstelling tot Kafka's "Brieven aan Milena".
In dit verhaal staan de levensstijl van Milena en haar journalistieke capaciteiten centraal. Als ze van iets overtuigd is, geeft ze zich 100 %. Ze organiseert het verzet vanuit Praag en vertikt het om zelf te vluchten, zodat ze uiteindelijk als politiek gevangene in Ravensbrück aankomt. En zo komen wij eindelijk bij de titel terecht!