Verbazingwekkend inzichtelijk in al zijn soberheid

Met het werk van F.B. Hotz was ik nog niet bekend, maar deze korte verhalenbundel heeft indruk 0p me gemaakt. Hotz houdt de lezer op afstand. Hij lijkt zijn personages zonder winstoogmerk te beschrijven, als ware hij niet meer dan een observator met een notitieblokje. Schijn bedriegt. Bij Hotz zit het hem in de spaarzame momenten waarop de luikjes van hoofdrolspelers gelicht worden en we een blik in hun hoofden mogen nemen. Neem bijvoorbeeld het korte verhaal Toonkunst, Hotz' meest autobiografische verhaal van deze bundel. Hierin blikt de ik-persoon terug op tijd (de jaren van de Tweede Wereldoorlog) waarin hij trombonelessen kreeg van filosoof en musicus Albert Schweitzer. 'Soms denk ik met verbazing terug aan die jaren. Aan de intensiteit van leven en willen, met zoveel dood rondom. Het maniakale vervuld zijn. De volheid per minuut.' (p. 97). Verbazingwekkend inzichtelijk in al zijn soberheid. Daarnaast blinkt de verhalenbundel (waarvan het titelverhaal Eb en vloed mijn favoriet is, maar het merendeel van hoog niveau is) uit in ironische humor à la Elsschot. Waarom dan toch maar drie van de vijf sterren? Misschien komt het doordat de verhalen weinig memorabel zijn, hoe verwend dat ook mag klinken. Ik denk dat ik ze over een paar maanden grotendeels vergeten zal zijn – allicht ten onrechte. Dat kan te maken hebben met de overvloed aan verhalen vandaag de dag, alsook de middelen om ze tot me te nemen. Het kan ook te maken met die afstandelijke stijl. Maar zoals ik eerder zei: Hotz heeft indruk gemaakt. Onze wegen zullen in de nabije toekomst vast weer kruisen.