Tegenvaller

“Marlies” was helaas geen boek voor mij. Hoewel ik normaal enorm kan genieten van het feelgood genre, voelde ik me tijdens het lezen heel vaak gefrustreerd.
Tess is een personage dat vol met innerlijke tegenstellingen zit. Ze lijkt zelf niet goed te weten welk pad ze in haar leven wil nemen en voert enorme lange innerlijke dialogen met zichzelf. Ze heeft ook erg uitbundige gedachten die vaak in een negatieve spiraal gaan, wat ervoor zorgde dat ik het als lezer erg gek ervaarde om erin te vertoeven. Hierdoor lag het tempo van het verhaal ook eerder laag, aangezien er vele zijweggetjes zijn die worden ingeslagen. Een mooi voorbeeld hiervan is dat Jess tijdens diner met haar chef “per ongeluk” voor de Foie Gras gaat. Ze is hier stellig tegen en heeft een hele innerlijke strijd met zichzelf. Uiteraard is het fijn dat een personage zich bewust is van de gruwelijkheden bij het produceren van Foie Gras, maar het lijkt me niet iets dat in dit boek op zijn plaats is. Zeker omdat Tess enkele hoofdstukken later eendjes op een vijver brood gaat voederen - wat ook erg schadelijk is voor deze diertjes.
En Tess lijkt ook enorm in clichés te vervallen. Niet alleen zijzelf, maar ook heeft ze enorm veel vooroordelen over zowat iedereen om zich heen. Deze vele vooroordelen en clichés worden ook doorgetrokken naar de bijpersonages. De Gay Best Friend die een wandelend cliché is, de homofobe opmerking van Max, de broer van Tess haar chef Stefanie, … De hele redactie van Marlies lijkt me een enorm toxische omgeving. De personages, voornamelijk Stefanie, komen erg onstabiel en onrealistisch over.
Het einde vond ik ook heel gek en plots. Veel van de verhaallijnen werden niet afgesloten en ik blijf met enorm veel vragen zitten.
Gelukkig was het wel een boek dat vlot weglas. Kortom: Marlies was geen boek voor mij. Misschien komt het door mijn “jonge” leeftijd dat ik me niet helemaal kon inleven in de wereld en gedachten van Tess en kunnen personen die meer op een lijn zitten met Tess wel van het boek genieten.