De wijngaard aan zee

Het verhaal speelt zich hoofdzakelijk af in de Médoc en wisselt af tussen Suzette in 1863 en Hanna in 2026 , waarbij de nadruk ligt op het indringende verhaal van Suzette Rochard. Al vanaf de eerste bladzijden word je het verhaal ingetrokken: er is een brand in de wijnkelder, een vader die wat vreemd reageert, en Suzette’s gedwongen samenwerking met Romain Laranne, de man die ze juist wilde vermijden. Intussen worstelt Hanna in 2026 met haar verdriet en een geheim dat ze liever wil vergeten.

De rijke schrijfstijl is zeer aangenaam en zintuiglijk: je proeft de wijn, ruikt de zee en voelt de hitte van de Médoc. De historische achtergrond is met zorg uitgewerkt, van de wijnbouw tot de schokkende praktijken uit die tijd. Kleine details maken het verhaal levendig. Het is duidelijk dat de auteur passie heeft voor haar personages, de streek en haar geschiedenis.

Wat me het meest boeide, was Suzette’s karakter. Ze is een krachtige, vasthoudende vrouw die zich laat leiden door haar eigen morele kompas, ondanks de beperkingen van haar tijd. Het thema van zusterschap en opkomend feminisme speelt een belangrijke rol: vrouwen die niet met zich laten sollen, die elkaar steunen en vechten voor hun plaats in een wereld die hen liever zwijgend ziet. Suzette’s verhaal voelt grondig uitgewerkt en historisch geloofwaardig, en dat maakt haar tot een boeiend personage. Hanna’s verhaal is iets minder uitgebouwd, maar wellicht wordt haar verhaal verder uitgediept in de volgende delen.

“De wijngaard aan zee” is een ontspannende roman, ook al zitten er best heftige gebeurtenissen in. Deze passages geven het verhaal extra gewicht, zonder dat het ooit te zwaar wordt. Het is een boek om in weg te duiken, met mooie beschrijvingen, spannende elementen, historische diepgang en een romantisch tintje. Voor fans van historische fictie met sterke vrouwelijke personages is dit een echte aanrader.