Een bijzondere pelgrimage

“Een pelgrimstocht is een route die je aflegt, die zoals elke route bestaat uit afslagen om uit te kiezen, kruispunten om over te steken. Het is de metafoor van het leven bij uitstek.

In 'Mijn Camino' neemt Andrea Bocelli de lezer mee op een bijzondere pelgrimage met zijn vrouw Veronica. Ook diverse vrienden reizen een etappe mee, een Amerikaanse filmploeg maakt een documentaire. Bocelli heeft een grote liefde voor paarden, die hij niet ziet als vervoermiddel maar als een reisgenoot. De reis begint in Rome, waarvandaan ze drie weken langt te paard richting Lajatico trekken over de eeuwenoude Via Francigena. Onderweg komen ze langs bijzondere (heilige) plaatsen en treedt Bocelli een aantal keer op.

'Mijn Camino' is meer dan een reisverslag. Bocelli neemt de lezer mee door het prachtige Italiaanse landschap (dat hij beeldend omschrijft ondanks zijn blindheid). Hij heeft een grote liefde en verwondering voor de schepping, voor het leven en de Schepper. De reis is vooral ook een emotionele en spirituele reis waarbij hij veel vertelt over zijn leven, zijn muziek en zijn geloof. De liefde voor zijn naasten en het belang van onderlinge verbondenheid komen duidelijk naar voren.

"Geloof, hoop en naastenliefde zijn de drie goddelijke deugden van het christendom die ongeacht iemands religieuze overtuiging voor ieder mens de sleutel vormen tot een betekenisvol en vervuld leven".

Hij laat de lezer meekijken naar binnen, in zijn hart en ziel. De pelgrimage maakt veel los en het verhaal is dan ook reflectief van karakter en zet aan tot denken over je eigen leven. Bocelli heeft een diepgeworteld vertrouwen in God waarbij hij gelooft in het goede. Door het goede te doen, ernaar te handelen kunnen we als mens zoveel bijdragen.

"Het hele universum communiceert voortdurend. Niets gaat er verloren. Elke actie impliceert een reactie. Dat wil zeggen dat als wij kwaad zaaien, dat zich als een golf zal verspreiden. En via onbekende wegen zal het, morgen, over een jaar, over tien jaar, naar ons, naar de bron terugkeren; het zal neerslaan op degene die het kwaad zaaide. Het goede nieuws is dat dat ook geldt voor het goede.”

De auteur laat zien dat iedereen een steentje kan bijdragen door het goede te doen. Te zoeken naar verbinding. Voor hem is zijn muziek daarbij een belangrijk en krachtig, helend instrument, dat mensenharten kan veranderen. Tijdens zijn reis treedt hij regelmatig op en vertelt hij ook over zijn muzikale carrière, die hem zoveel gebracht heeft. Zijn successen brengen rijkdom mee, waar hij van deelt bijvoorbeeld door de ‘Andrea Bocelli Foundation’ met een prachtige missie.

Het verhaal eindig met een ‘overweging’ van de auteur. Een pleidooi waarin hij oproept onze talenten te gebruiken die we gekregen hebben, maar vooral ook om lief te hebben, lief te hebben zoals Jezus liefhad en het goede te doen, omdat dit zal leiden tot meer goeds.

‘Mijn Camino’ is een inspirerend, reflectief, krachtig verhaal waarin Bocelli laat zien dat elke reis (ongeacht de bestemming) een kans is voor persoonlijke groei en verbinding met de wereld om je heen.

Het boek staat bomvol mooie, poëtische zinnen waarvan ik er een aantal wil delen.

Ik wil uitgeverij Adveniat (Jonbloed media) en het Boekencafe hartelijk bedanken voor dit recensie exemplaar.

Hieronder nog enkele mooie zinnen.

“Ik verlies mijn optimisme niet. Juist niet, ik voel nog sterker de wens, de wil, om tot harten te spreken en standvastig door te gaan met het beoefenen, verspreiden en aanmoedigen van schoonheid. Terwijl elke oorlog, uiteraard, het tegendeel is, een nederlaag voor iedereen".

“Als je diep in jezelf kijkt, zal je ontdekken dat aan de basis van ons geweten alle antwoorden liggen die we zoeken. En het juiste antwoord is wat naar het goede leidt.”

“Op de grenzen van de werkelijkheid heb ik gezocht en zal ik blijven zoeken daar het punt waar het mooie en het goede samenvallen, aangezien ik er vast van overtuigd ben dat alles wat mooi is goed is, en andersom”.

“Gaan Liefde en Vrijheid niet altijd samen? En brengen Liefde en Vrijheid niet datgene voort dat rechtmatig heet: geluk?”

´Zowel bij angst als geloof hecht je waarde aan iets wat je niet kunt zien. Zodra we ervoor kiezen om te geloven dat God bij ons is en van ons houdt, verliest de angst zijn macht. Angst is het gif, hoop het tegengif, het gebed de antithese.”

"Bidden blijft een zeer krachtig instrument voor groei, buiten de onverwachte verrassingen die het kan brengen"

"Vergeven bevrijdt de ziel. Vergeven is de echo en het gevolg van liefde. Het is een van de belangrijkste effecten van liefde. Zonder vergeving loopt het leven makkelijk vast, verdort, verbleekt. Vergeving is de essentie van liefde die fouten herkent en herstelt.

"Maar ik ben ervan overtuigd dat God precies zoals bijna alle vaders is: een ouder die zijn kinderen liefheeft met heel zijn hart.

“Het antwoord waar ik toe gekomen ben is simpel: op emotioneel niveau kunnen we haat, woede, afkeer niet in liefde omzetten. Maar in ons handelen wel degelijk: liefhebben in christelijke zin wil zeggen dat we ons tegenover onze vijanden net zo gedragen als ten opzichte van een vriend. In plaats van te kwetsen, omarmen we hem. Dat is wel mogelijk, ook al is het moeilijk.”