Lezersrecensie
Een verhaal dat leest als een romcom!
“Verhalen zijn er om gevoelens bij mensen los te maken – en als je die niet kunt voelen, kun je ze ook niet schrijven”.
Gevoelens losmaken dat is iets wat Katherine Center zeker kan! Eerder las ik met veel plezier The Bodyguard en ik was erg nieuwsgierig naar The Rom-Commers.
Emma Wheeler is scenarioschrijfster, maar een echte doorbraak heeft ze niet gehad. Ze zorgt al tien jaar voor haar vader die na een vreselijk ongeluk, waarbij haar moeder om het leven kwam, veel zorg nodig heeft. Emma cijfert zichzelf weg zodat haar zusje kan studeren. Dan krijgt ze de kans om samen met haar grote idool, scenarioschrijver (van thrillers en horror) Charlie Yates, samen te werken. Hij heeft een romantische comedy geschreven maar het script is vreselijk. Aangekomen in Los Angeles (haar zusje neemt de zorg voor haar vader tijdelijk op zich) blijkt Charlie helemaal niet in liefde te geloven, dus hoe kan je er dan over schrijven! Hij zit ook niet te wachten op Emma’s komst, maar besluit het toch een kans te geven. Of die romcom er komt? En hoe loopt het af tussen Emma en Charlie? Dat mag je zelf lezen. En wat is de rol van Cuthbert in dit verhaal?
“Geloven in dingen die niet echt zijn? Iets maken van niks? Dingen met elkaar verbinden die niks met elkaar te maken hebben? Dat doen alleen de beste schrijvers”.
Met The Rom-commers heeft Center weer een hartverwarmend boek geschreven. Haar schrijfstijl is erg vlot en beeldend waardoor je als lezer meteen in het verhaal zit en vervolgens door wilt blijven lezen. Het boek zit vol scherpe dialogen, humor, soms wat gênante situaties en er zijn meerdere onverwachte wendingen. Daarnaast heeft Center ook meer serieuze onderwerpen verwerkt in het verhaal. Zij doet dit op een manier waardoor het verhaal meer gelaagd wordt, zonder dat het zwaar aanvoelt. Het schuldgevoel van Emma over het ongeluk van haar ouders, rouw, verlies, ziekte en het jeugdtrauma van Charlie.
Deze onderwerpen hebben een plek in het verhaal maar thema’s als nieuwe kansen, vertrouwen, hoop, moed, verbondenheid en liefde voeren de boventoon.
De karakters zijn levendig omschreven en goed uitgewerkt. Door hun verschillen is er soms onderlinge wrijving, maar zonder wrijving geen glans. Ook van de overige personages vorm je je als lezer makkelijk een beeld, ze zijn stuk voor stuk uniek.
Het verhaal blijft fictie en niet alles is even aannemelijk maar door de schrijfstijl en originaliteit is dit juist leuk. het leest alsof je zelf ook deel uitmaakt van het script. Dit wordt versterkt doordat Emma soms rechtstreeks tot de lezer spreekt.
Een boek met mooie lessen dat je met een glimlach en warm gevoel dichtslaat
Ik wil Kokboekencentrum en het Boekencafe hartelijk bedanken voor dit recensie exemplaar!
Enkele mooie zinnen:
“Als er in het leven iets goeds gebeurde, moest je daar zo veel mogelijk van genieten. Je moest het bewust beleven en je er stevig aan vasthouden. En dat deed je niet door iedereen eraan te herinneren hoeveel je was kwijtgeraakt”
“Een romantische comedy’, zei ik, ‘hoort je het gevoel te geven dat je zelf verliefd bent”
“Ik denk dat we in het leven worden aangetrokken door de verhalen die we nodig hebben. Dat we ons wenden tot de verhalen waar we op dat moment behoefte aan hebben – of dat nu verhalen over avontuur, spanning, emotie of verbinding zijn”
“Daarbij is erkennen van het leed van anderen een van de meest liefdevolle dingen die je kunt doen. Het getuigt van veel emotionele moed”.
“Zal ik je vertellen waarom je op dit moment niks hebt om je zorgen over te maken? Nou? Omdat je de échte nare dingen nooit ziet aankomen. De échte nare dingen komen altijd totaal onverwacht”.
“Arme lange en gelukkige levens. Ze worden door mensen zo compleet verkeerd begrepen. We doen alsof ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’ een kletspraatje is waarmee ons wordt wijsgemaakt dat ons nooit meer iets slechts zal overkomen”.
“En dus is het niet de eindbestemming die ertoe doet. Het is de reis ernaartoe”
“Het gaat erom je bewust op het goede te richten. Op de vreugde en de hoop die je weigert op te geven”.
Gevoelens losmaken dat is iets wat Katherine Center zeker kan! Eerder las ik met veel plezier The Bodyguard en ik was erg nieuwsgierig naar The Rom-Commers.
Emma Wheeler is scenarioschrijfster, maar een echte doorbraak heeft ze niet gehad. Ze zorgt al tien jaar voor haar vader die na een vreselijk ongeluk, waarbij haar moeder om het leven kwam, veel zorg nodig heeft. Emma cijfert zichzelf weg zodat haar zusje kan studeren. Dan krijgt ze de kans om samen met haar grote idool, scenarioschrijver (van thrillers en horror) Charlie Yates, samen te werken. Hij heeft een romantische comedy geschreven maar het script is vreselijk. Aangekomen in Los Angeles (haar zusje neemt de zorg voor haar vader tijdelijk op zich) blijkt Charlie helemaal niet in liefde te geloven, dus hoe kan je er dan over schrijven! Hij zit ook niet te wachten op Emma’s komst, maar besluit het toch een kans te geven. Of die romcom er komt? En hoe loopt het af tussen Emma en Charlie? Dat mag je zelf lezen. En wat is de rol van Cuthbert in dit verhaal?
“Geloven in dingen die niet echt zijn? Iets maken van niks? Dingen met elkaar verbinden die niks met elkaar te maken hebben? Dat doen alleen de beste schrijvers”.
Met The Rom-commers heeft Center weer een hartverwarmend boek geschreven. Haar schrijfstijl is erg vlot en beeldend waardoor je als lezer meteen in het verhaal zit en vervolgens door wilt blijven lezen. Het boek zit vol scherpe dialogen, humor, soms wat gênante situaties en er zijn meerdere onverwachte wendingen. Daarnaast heeft Center ook meer serieuze onderwerpen verwerkt in het verhaal. Zij doet dit op een manier waardoor het verhaal meer gelaagd wordt, zonder dat het zwaar aanvoelt. Het schuldgevoel van Emma over het ongeluk van haar ouders, rouw, verlies, ziekte en het jeugdtrauma van Charlie.
Deze onderwerpen hebben een plek in het verhaal maar thema’s als nieuwe kansen, vertrouwen, hoop, moed, verbondenheid en liefde voeren de boventoon.
De karakters zijn levendig omschreven en goed uitgewerkt. Door hun verschillen is er soms onderlinge wrijving, maar zonder wrijving geen glans. Ook van de overige personages vorm je je als lezer makkelijk een beeld, ze zijn stuk voor stuk uniek.
Het verhaal blijft fictie en niet alles is even aannemelijk maar door de schrijfstijl en originaliteit is dit juist leuk. het leest alsof je zelf ook deel uitmaakt van het script. Dit wordt versterkt doordat Emma soms rechtstreeks tot de lezer spreekt.
Een boek met mooie lessen dat je met een glimlach en warm gevoel dichtslaat
Ik wil Kokboekencentrum en het Boekencafe hartelijk bedanken voor dit recensie exemplaar!
Enkele mooie zinnen:
“Als er in het leven iets goeds gebeurde, moest je daar zo veel mogelijk van genieten. Je moest het bewust beleven en je er stevig aan vasthouden. En dat deed je niet door iedereen eraan te herinneren hoeveel je was kwijtgeraakt”
“Een romantische comedy’, zei ik, ‘hoort je het gevoel te geven dat je zelf verliefd bent”
“Ik denk dat we in het leven worden aangetrokken door de verhalen die we nodig hebben. Dat we ons wenden tot de verhalen waar we op dat moment behoefte aan hebben – of dat nu verhalen over avontuur, spanning, emotie of verbinding zijn”
“Daarbij is erkennen van het leed van anderen een van de meest liefdevolle dingen die je kunt doen. Het getuigt van veel emotionele moed”.
“Zal ik je vertellen waarom je op dit moment niks hebt om je zorgen over te maken? Nou? Omdat je de échte nare dingen nooit ziet aankomen. De échte nare dingen komen altijd totaal onverwacht”.
“Arme lange en gelukkige levens. Ze worden door mensen zo compleet verkeerd begrepen. We doen alsof ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’ een kletspraatje is waarmee ons wordt wijsgemaakt dat ons nooit meer iets slechts zal overkomen”.
“En dus is het niet de eindbestemming die ertoe doet. Het is de reis ernaartoe”
“Het gaat erom je bewust op het goede te richten. Op de vreugde en de hoop die je weigert op te geven”.
1
Reageer op deze recensie
