Een prachtig en tragisch liefdesverhaal

"Als je stilzwijgen in je leven toelaat, als je een geheim bewaart, en niet alleen bewaart maar ook diep wegstopt zoals ik, met beide handen onderdrukt, dan voed je ook de schaamte die eromheen hangt. En schaamte is dodelijk."

Catherine spreekt niet meer, ze lijdt aan selectief mutisme ten gevolge van trauma, waarvoor zij is opgenomen in een kliniek. Om het zwijgen te kunnen doorbreken moet zij het verleden onder ogen zien.

Voor de buitenwereld ziet haar leven er geweldig uit. Een echtgenoot, 2 kinderen en een prachtige woning in Somerset. Vijftien jaar geleden in haar studententijd was er een andere man, Lucian, ze waren dol op elkaar. Lucian een rijke man. Met zijn vaste vriendengroep leefde hij een decadent leven, vol feesten en drank, een leven van vermaak, dat tegelijkertijd ook toxisch is. Toen Catherine hem plotseling verliet was Lucian ontroostbaar, want waarom deed ze dat...
Na vijftien jaar komen de twee weer in elkaars leven, alles wat Catherine heeft opgebouwd met haar man Sam (een stabiele en zorgzame man) komt op losse schroeven te staan. De liefde tussen haar en Lucian, die nooit weggeweest is, bloeit weer op. Maar met de liefde komt ook het trauma weer naar boven.

Clare Leslie Hall schreef eerder het succesvolle boek "Als scheuren in de aarde" en ook dit boek gaat ongetwijfeld een succes worden.
Het verhaal speelt zich af in het heden, vier maanden geleden en 15 jaar geleden. De gebeurtenissen van vier maanden geleden worden zowel vanuit Catherine en Lucian vertelt.

De opbouw is heel knap gedaan, door de afwisseling tussen heden en verleden kom je als lezer steeds iets meer te weten waardoor je niet kan stoppen in dit meeslepende verhaal.
De emoties in het boek zijn levensecht, als lezer word je erdoor gegrepen en voel je de liefde, de schuldgevoelens, de gemiste kansen. Wat als je terug kon in de tijd en alles zou kunnen overdoen...
Het zwijgen van Catherine is heel sterk neergezet, je kijkt als lezer als het ware mee in haar gedachten, haar gevoelens, haar angst en haar diepe verdriet.
De karakters zijn goed uitgewerkt. Ik moest wel even wennen aan de levensstijl van Lucian en zijn vrienden, maar juist dat extravagante geeft een extra dimensie aan dit verhaal. Niet alles is te koop.

En het einde...toen ik eenmaal mijn vermoedens had wilde ik enerzijds dolgraag verder lezen maar anderzijds wilde ik het uitstellen, om vast te kunnen houden aan wat was.

Een prachtig geschreven indringend en tragisch verhaal dat je niet snel vergeet.

Ik wil uitgeverij Luiting-Sijthoff hartelijk bedanken voor dit recensie exemplaar.

Quotes:
"Ik word bemind, innig, met een passie die me overspoelt, mijn lijf, mijn aderen, mijn brein. Er is niets dan dit, deze warmte, dit licht, dit stralende, intense geluk. En het is zo fijn om hier te zijn, kon ik het maar vasthouden, dit moment bevriezen in de tijd."

"Ik kan die eerste brief lezen en weer jou en mij zijn zonder iets te hoeven uitleggen. Ik hoef geen sorry, sorry, sorry te zeggen, die eindeloze echo die door mijn dromen galmt. Ik kan gewoon hier zitten, met jouw brief in mijn handen, en voor heel even doen alsof".

"Ik huil om jou, ik huil om mij, om Sam en de kinderen. Ik huil om het kruispunt, grimmig en vervloekt, dat zich keer op keer weer opdringt en me kwelt met het pad dat ik heb gekozen".

"Ik wil terug naar waar ik was gebleven, een nieuw begin, de belofte van een frisse start, huid op huid, jouw hand in de mijne".

"Je denkt dat je de pijn niet hoeft te voelen als je in je schulp kruipt, je omringt door deze muur van stilte. Maar het probleem is dat je ook niets anders meer voelt".

"Dit is wat zwijgen met je doet. Het vergiftigt je, langzaam en verstikkend, jou en de mensen om je heen, je man, je kinderen, de minnaar die je niet mag hebben. Het brandt van binnenuit, zo koud als vloeibare stikstof".