Complex uitgelegd waardoor het onvoldoende tot de kern komt

De quote op de achterflap spreekt me aan en overtuigt me ervan om dit boek te lezen: 'Voor ik mediteerde, was ik als de dood om echt te kijken naar wat er speelde. In een moment van diepe wanhoop kon ik niet anders. Tot mijn verbazing ging ik er niet aan ten onder, integendeel. Sindsdien is het vertrouwen alleen maar gegroeid. Niet dat de angst er niet meer is, maar het vertrouwen overstijgt bij momenten de angst. En daaruit groeit meer vertrouwen, soms tot je eigen verrassing, beetje bij beetje.'

Maar ik blijf heel lang op mijn honger zitten. Eerst gaat het over religie en drie vragen die moeten gesteld worden aan elke religie. Ook al is één van die vragen de moeite waard: ‘Geven we de ander bestaansrecht als ander of moet hij aan ons beeld voldoen?’, ik stel me vooral de vraag of ik wel het juiste boek lees. Ik heb niets met religie.

Daarna gaat het over het boeddhisme, met o.a. de vraag of het boeddhisme een religie, een filosofie of een psychologie is. En dan komt er nog een hoofdstuk over geweld. Ik blijf me afvragen waar dit boek heen gaat, waar het boek nu eigenlijk over handelt. Het heeft meer weg van een filosofisch essay over het boeddhisme. Allesbehalve datgene waar mijn interesse naar uit gaat. Bovendien goochelt hij met termen als sila, dharma, Palicanon, Dhammapada waarbij de auteur er lijkt vanuit te gaan dat dit bekende begrippen zijn. Echter onbekend voor mij.

Uiteindelijk komt het boek niet tot de praktische kern. Toch geef ik het drie sterren omdat er meerdere zinnen (zoals de vraag hierboven) en passages in staan die een meerwaarde zijn om de eigen blik te openen, om de eigen visie te herbekijken en indien nodig bij te stellen.
Het is alleen jammer dat de auteur het heel erg theoretisch benadert vanuit de boeddhistische filosofie, waardoor het vaak complexer overkomt dan wellicht bedoeld. De auteur geeft zelf meerdere keren aan dat hij de taal ontoereikend vindt om uit te leggen war hij precies bedoelt. Zo komt het bij mij ook vaak over, hij slaagt er niet altijd in om in duidelijke taal zijn statement te maken. Dat is jammer want in mijn ogen is dat de essentie van het schrijven van een boek, zeker wat betreft non-fictie.